verdwijnen – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of verdwijnen

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: verdwijnen
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: verdwijnend
Past participle - Verleden deelwoord: verdwenen

Cognates

See the 4 cognates of verdwijnen

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikverdwijn
jijverdwijnt
hijverdwijnt
wijverdwijnen
jullieverdwijnen
zijverdwijnen

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikben verdwenen
jijbent verdwenen
hijis verdwenen
wijzijn verdwenen
julliezijn verdwenen
zijzijn verdwenen

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikverdween
jijverdween
hijverdween
wijverdwenen
jullieverdwenen
zijverdwenen

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikwas verdwenen
jijwas verdwenen
hijwas verdwenen
wijwaren verdwenen
julliewaren verdwenen
zijwaren verdwenen

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal verdwijnen
jijzult verdwijnen
hijzal verdwijnen
wijzullen verdwijnen
julliezullen verdwijnen
zijzullen verdwijnen

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal verdwenen zijn
jijzult verdwenen zijn
hijzal verdwenen zijn
wijzullen verdwenen zijn
julliezullen verdwenen zijn
zijzullen verdwenen zijn

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou verdwijnen
jijzou verdwijnen
hijzou verdwijnen
wijzouden verdwijnen
julliezouden verdwijnen
zijzouden verdwijnen

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou verdwenen zijn
jijzou verdwenen zijn
hijzou verdwenen zijn
wijzouden verdwenen zijn
julliezouden verdwenen zijn
zijzouden verdwenen zijn

Imperative - Gebiedende wijs

jijverdwijn

Translations

  • set, of a heavenly body: to disappear below the horizon
  • vanish, become invisible or to move out of view unnoticed
  • disappear, to vanish
  • dissipate, to vanish
  • fade, to vanish
  • poof, to vanish
  • dwindle, (intransitive) to decrease, shrink, vanish
  • Synonyms & Antonyms

    Synonyms

    afsterven
    slijten, vergaan
    nokken
    oprotten, wegwezen
    ondergaan
    zinken
    overgaan
    eindigen, ophouden, voorbijgaan
    overwaaien
    overgaan, verwaaien, voorbijgaan
    smelten
    slinken, wegsmelten
    smeren
    weglopen
    sterven
    vergaan
    weggaan
    afreizen, aftaaien, vertrekken, weglopen

    Antonyms

    smelten
    stollen

    Sample Sentences

    • [...] had, hoopte ik dat hij mij mede naar zee zou nemen; en dat hij dan te eeniger tijd door een Spaansch of Portugeesch schip genomen worden en ik mijne vrijheid hierdoor verkrijgen zou. Doch deze hoop verdween spoedig, want toen hij in zee stak, liet hij mij aan den wal om zijn tuintje in orde te houden en het gewone huiswerk der slaven te verrigten; en toen hij van zijn kruistogt terug kwam, liet hij mij [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] een heuvel te beklimmen en in zee te zien, op hoop van een schip te bespeuren, totdat mijne verhitte verbeelding mij een zeil deed zien, dat, nadat mijne oogen schier blind gestaard waren, weder verdween, waarna ik ging zitten weenen als een kind, en op deze wijze door mijne dwaasheid mijn ongeluk vermeerderde. (Robinson Crusoe)
    • [...] dien tijd had ik niet het minste godsdienstige denkbeeld, behalve, dat ik werktuigelijk uitriep: " Heer, wees mij genadig ! " en toen het gevaar over was waren alle gedachten aan den Hemel daarbij verdwenen. (Robinson Crusoe)
    • [...] ik in mijn journaal gemeld heb, maakte in het eerst eenigen indruk op mij, en bragt mij tot ernstige nagedachten, zoo lang ik dacht, dat hierin iets wonderdadigs lag. Maar zoodra dit denkbeeld verdwenen was, ging ook die indruk, gelijk ik zeide, geheel verloren. Zelfs de aardbeving, dat verschrikkelijke natuurverschijnsel, dat zoo onmiddellijk aan eene onzigtbare magt doet denken, bragt, nadat de [...] (Robinson Crusoe)
    • Ik was nu meer dan tien maanden op dit ongelukkig eiland geweest; alle vooruitzigt op bevrijding uit mijn toestand scheen geheel verdwenen; en ik geloofde vast, dat nimmer dit land vroeger door eens menschen voet betreden was geworden. Mijne woning was thans geheel naar mijn zin in orde, en ik verlangde zeer het eiland geheel en al te [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] ik mij bevond, verkrijgen kon. Ik was geheel ontroerd door deze bedenkingen. Al mijne gemoedsrust, mijne onderwerping aan de Voorzienigheid en mijne berusting in des Hemels raadsbesluiten, schenen verdwenen, en ik kon mijne gedachten nergens anders op vestigen dan op het ontwerp eener reis naar het vasteland, dat mij met zoo veel kracht en zoo geweldig overviel, dat ik dit niet weerstaan kon. (Robinson Crusoe)
    • [...] eiland ging, om naar de kanoes uit te zien, doch er kwamen geene te voorschijn. Dit was zeer ontmoedigend, en daar ik niet kan zeggen, gelijk anders het geval was, dat met der tijd mijn verlangen verdween, werd ik er te gretiger naar hoe langer het duurde. Ik verlangde nu evenzeer naar de wilden als ik vroeger ze verlangde te vermijden. Ik vleide mij zelfs een, ja twee of drie wilden te verkrijgen, [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] alle deelen der wereld gingen. Ik verhaalde hem van het wrak, waar ik aan boord was geweest, en wees hem de plaats zoo nabij als ik kon, want het was lang te voren aan stukken geslagen en geheel verdwenen. Ik toonde hem hetgeen er nog over was van de boot, die bij mijne redding op het strand geslagen werd, en welke ik nimmer had kunnen bewegen, maar die thans in stukken was gevallen. Toen Vrijdag [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] Ik kon er niet aan denken dit zelf te doen, noch zelfs het aan te zien als ik dien kant uitging. Dit alles volbragt hij zeer stipt, en deed zelfs alle sporen, dat hier wilden geweest waren, verdwijnen, zoodat toen ik weder dien kant uitkwam, ik niet vinden kon waar het geweest was, dan aan den hoek van het bosch, die zich naar het strand uitstrekte. (Robinson Crusoe)
    • Eindelijk kwamen zij aan de boot, maar onmogelijk is het hunne verbijstering te beschrijven, toen zij de boot vast zitten, het water afgeloopen en hunne twee makkers verdwenen vonden. Wij hoorden hoe zij elkander op den klagendsten toon toeschreeuwden, dat zij op een betooverd eiland waren, dat er of inwoners op waren, die hen allen zouden vermoorden, of dat het door [...] (Robinson Crusoe)

    Etymology

    From Middle Dutch verdwinen, from ver- + dwinen. Compare Old English fordwīnan. The base verb derives from Old Dutch *dwīnan, from Proto-Germanic *dwīnaną. See: Proto-Germanic '*dwīnaną'.

    Verbs referencing "verdwijnen"

    English dwindle, Afrikaans verdwyn, Icelandic dvína, Low Saxon verdwienen, Old English fordwinan, Middle English fordwynen.

    Additional Information