aanpreken – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of aanpreken

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: aanpreken
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: aanprekend
Past participle - Verleden deelwoord: aangepreekt

Cognates

-

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikpreek aan
jijpreekt aan
hijpreekt aan
wijpreken aan
julliepreken aan
zijpreken aan

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikheb aangepreekt
jijhebt aangepreekt
hijheeft aangepreekt
wijhebben aangepreekt
julliehebben aangepreekt
zijhebben aangepreekt

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikpreekte aan
jijpreekte aan
hijpreekte aan
wijpreekten aan
julliepreekten aan
zijpreekten aan

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikhad aangepreekt
jijhad aangepreekt
hijhad aangepreekt
wijhadden aangepreekt
julliehadden aangepreekt
zijhadden aangepreekt

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal aanpreken
jijzult aanpreken
hijzal aanpreken
wijzullen aanpreken
julliezullen aanpreken
zijzullen aanpreken

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal aangepreekt hebben
jijzult aangepreekt hebben
hijzal aangepreekt hebben
wijzullen aangepreekt hebben
julliezullen aangepreekt hebben
zijzullen aangepreekt hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou aanpreken
jijzou aanpreken
hijzou aanpreken
wijzouden aanpreken
julliezouden aanpreken
zijzouden aanpreken

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou aangepreekt hebben
jijzou aangepreekt hebben
hijzou aangepreekt hebben
wijzouden aangepreekt hebben
julliezouden aangepreekt hebben
zijzouden aangepreekt hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jijpreek aan

Translations

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

Etymology

Additional Information