þiudijaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of þiudijaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.þiudijō
2nd sing.þiudīsi
3rd sing.þiudīþi
1st dualþiudijōs
2nd dualþiudijaþiz
1st plur.þiudijamaz
2nd plur.þiudīþ
3rd plur.þiudijanþi

Indicative Past

1st sing.þiudidǭ
2nd sing.þiudidēz
3rd sing.þiudidē
1st dualþiudidēdū
2nd dualþiudidēdudiz
1st plur.þiudidēdum
2nd plur.þiudidēdud
3rd plur.þiudidēdun

Subjunctive Present

1st sing.þiudijaų
2nd sing.þiudijais
3rd sing.þiudijai
1st dualþiudijaiw
2nd dualþiudijaiþiz
1st plur.þiudijaim
2nd plur.þiudijaiþ
3rd plur.þiudijain

Subjunctive Past

1st sing.þiudidēdį̄
2nd sing.þiudidēdīz
3rd sing.þiudidēdī
1st dualþiudidēdīw
2nd dualþiudidēdīdiz
1st plur.þiudidēdīm
2nd plur.þiudidēdīd
3rd plur.þiudidēdīn

Imperative

2nd sing.þiudī
3rd sing.þiudijaþau
2nd dualþiudijaþiz
2nd plur.þiudīþ
3rd plur.þiudijanþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.þiudijai
2nd sing.þiudijasai
3rd sing.þiudijaþai
1st plur.þiudijanþai
2nd plur.þiudijanþai
3rd plur.þiudijanþai

Subjunctive

2nd sing.þiudijaisau
3rd sing.þiudijaiþau
1st plur.þiudijainþau
2nd plur.þiudijainþau
3rd plur.þiudijainþau

Participles

Presentþiudijandz
Pastþiudidaz

Etymology

Origin obscure. Possibly a conflated word, partly from *þeudō (“people”), from Proto-Indo-European *tewtéh₂ (“people”); and partly from *þiudijaz, *þiudiz (“good, friendly”), from Proto-Indo-European *tew- (“to hearken, take notice, regard in a friendly manner”).

Verbs referencing "þiudijaną"

Danish ty, Swedish ty, Icelandic þýða, German, old spelling deuten, Dutch duiden, Faroese týða, Norwegian, nynorsk tyda, Swedish tyda, Danish tyde, Luxembourgish deiten, Old Swedish þyþa, Old English þiedan.

Cognates

-