knokken – Dutch verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: knokken
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: knokkend
Past participle - Verleden deelwoord: geknokt

Cognates

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ik	knok
jij	knokt
hij	knokt
wij	knokken
jullie	knokken
zij	knokken

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ik	heb geknokt
jij	hebt geknokt
hij	heeft geknokt
wij	hebben geknokt
jullie	hebben geknokt
zij	hebben geknokt

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ik	knokte
jij	knokte
hij	knokte
wij	knokten
jullie	knokten
zij	knokten

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ik	had geknokt
jij	had geknokt
hij	had geknokt
wij	hadden geknokt
jullie	hadden geknokt
zij	hadden geknokt

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ik	zal knokken
jij	zult knokken
hij	zal knokken
wij	zullen knokken
jullie	zullen knokken
zij	zullen knokken

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ik	zal geknokt hebben
jij	zult geknokt hebben
hij	zal geknokt hebben
wij	zullen geknokt hebben
jullie	zullen geknokt hebben
zij	zullen geknokt hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ik	zou knokken
jij	zou knokken
hij	zou knokken
wij	zouden knokken
jullie	zouden knokken
zij	zouden knokken

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ik	zou geknokt hebben
jij	zou geknokt hebben
hij	zou geknokt hebben
wij	zouden geknokt hebben
jullie	zouden geknokt hebben
zij	zouden geknokt hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jij

knok

Verbs conjugated like 'knokken'

aanbaffen, aanbikken, aanblikken, aandikken, aandrukken, aaneenplakken, aaneenstrikken, aanfokken, aankwakken, aanlokken, aanpakken, aanpassen, aanpikken, aanplakken, aanploffen, aanprikken, aanschaffen, aansloffen, aanstikken, aanstoffen, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'knokken'

klokken, knakken, knikken, kokken, afknokken, afnokken, dokken, fokken, jokken, kikken,

Translations

Synonyms & Antonyms

Synonyms

vechten: opboksen, strijden

Sample Sentences

Etymology

First attested in the early 18th century. Probably borrowed from English knock. The simplification of /kn/ to /n/ was already widespread around 1700, but not at all general. (In fact, some northern English dialects retained /kn/ until the recent past.) Moreover, the word may have been borrowed into Dutch some time before its first appearance in writing. Accordingly there is no phonetic objection to English origin. Alternatively, however, it might have been derived from Dutch knok, a variant of knook (“knuckle, bone”). See: English 'knock'.