garven – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of garven

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: garven
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: garvend
Past participle - Verleden deelwoord: gegarfd

Cognates

-

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikgarf
jijgarft
hijgarft
wijgarven
julliegarven
zijgarven

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikheb gegarfd
jijhebt gegarfd
hijheeft gegarfd
wijhebben gegarfd
julliehebben gegarfd
zijhebben gegarfd

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikgarfde
jijgarfde
hijgarfde
wijgarfden
julliegarfden
zijgarfden

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikhad gegarfd
jijhad gegarfd
hijhad gegarfd
wijhadden gegarfd
julliehadden gegarfd
zijhadden gegarfd

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal garven
jijzult garven
hijzal garven
wijzullen garven
julliezullen garven
zijzullen garven

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal gegarfd hebben
jijzult gegarfd hebben
hijzal gegarfd hebben
wijzullen gegarfd hebben
julliezullen gegarfd hebben
zijzullen gegarfd hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou garven
jijzou garven
hijzou garven
wijzouden garven
julliezouden garven
zijzouden garven

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou gegarfd hebben
jijzou gegarfd hebben
hijzou gegarfd hebben
wijzouden gegarfd hebben
julliezouden gegarfd hebben
zijzouden gegarfd hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jijgarf

Verbs similar to 'garven'

dalven, derven, durven, erven, gakken, gallen, gapen, gareren, geven, golven,

Translations

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

Etymology

From Middle Dutch garve, from Old Dutch garva, from Proto-West Germanic *garbā (“sheaf”). See garf.

Additional Information