minna – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of minna

Nominal Forms

Infinitive: minna
Past Participle: minter
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækminni; minnir
þūminni; minnir
hanminni; minnir
vī(r)minnom
ī(r)minnin
þē(r)minna

Preterite

iak;iækminte
þūminte
hanminte
vī(r)mintom
ī(r)mintin
þē(r)minto

Conjunctive

Present

iak;iækminne
þūminne
hanminne
vī(r)minnom
ī(r)minnin
þē(r)minnin

Preterite

iak;iækminte
þūminte
hanminte
vī(r)mintom
ī(r)mintin
þē(r)mintin

Imperative

þūminni
vī(r)minnom
ī(r)minnin

Verbs conjugated like 'minna'

beginna, begynna, forkynna, hinna, inna, minna, nænnas, spænna,

Verbs similar to 'minna'

finna, hinna, inna, rinna, vinna, binda, brinna, fynna, girna, kænna,

Etymology