Nominal Forms
Infinitive:
forkynna
Past Participle:
forkynter
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | forkynni; forkynnir |
| þū | forkynni; forkynnir |
| han | forkynni; forkynnir |
| vī(r) | forkynnom |
| ī(r) | forkynnin |
| þē(r) | forkynna |
Preterite
| iak;iæk | forkynte; forkynde |
| þū | forkynte; forkynde |
| han | forkynte; forkynde |
| vī(r) | forkyntom; forkyndom |
| ī(r) | forkyntin; forkyndin |
| þē(r) | forkynto; forkyndo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | forkynne |
| þū | forkynne |
| han | forkynne |
| vī(r) | forkynnom |
| ī(r) | forkynnin |
| þē(r) | forkynnin |
Preterite
| iak;iæk | forkynte; forkynde |
| þū | forkynte; forkynde |
| han | forkynte; forkynde |
| vī(r) | forkyntom; forkyndom |
| ī(r) | forkyntin; forkyndin |
| þē(r) | forkyntin; forkyndin |
Imperative
| þū | forkynni |
| vī(r) | forkynnom |
| ī(r) | forkynnin |
Verbs similar to 'forkynna'
forswynna,
brynna,
forgylla,
forswinna,
fynna,
kynna,
begynna,
brænna,
brinna,
finna,
Etymology
Verbs referencing "forkynna"
Swedish
förkunna.