Nominal Forms
Infinitive:
vinna; vynna
Past Participle:
vunnin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | vinner |
| þū | vinner |
| han | vinner |
| vī(r) | vinnom |
| ī(r) | vinnin |
| þē(r) | vinna |
Preterite
| iak;iæk | vann |
| þū | vannt |
| han | vann |
| vī(r) | vunnom |
| ī(r) | vunnin |
| þē(r) | vunno |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | vinne |
| þū | vinne |
| han | vinne |
| vī(r) | vinnom |
| ī(r) | vinnin |
| þē(r) | vinnin |
Preterite
| iak;iæk | vunne |
| þū | vunne |
| han | vunne |
| vī(r) | vunnom |
| ī(r) | vunnin |
| þē(r) | vunnin |
Imperative
| þū | vinne |
| vī(r) | vinnom |
| ī(r) | vinnin |
Verbs conjugated like 'vinna'
binda,
brighþa,
brinna,
brista,
brynna,
brysta,
bynda,
drikka,
drykka,
finna,
forswinna,
forswynna,
fynna,
klinga,
rinda,
rinna,
slinta,
slippa,
spinna,
springa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'vinna'
finna,
hinna,
inna,
minna,
rinna,
vinda,
vynna,
binda,
brinna,
fynna,
Etymology
From Old Norse vinna, from Proto-Germanic *winnaną. See: Proto-Germanic '
*winnaną'.
Verbs referencing "vinna"
Swedish
vinna.