afkrijgen – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of afkrijgen

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: afkrijgen
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: afkrijgend
Past participle - Verleden deelwoord: afgekregen

Cognates

-

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikkrijg af
jijkrijgt af
hijkrijgt af
wijkrijgen af
julliekrijgen af
zijkrijgen af

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikheb afgekregen
jijhebt afgekregen
hijheeft afgekregen
wijhebben afgekregen
julliehebben afgekregen
zijhebben afgekregen

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikkreeg af
jijkreeg af
hijkreeg af
wijkregen af
julliekregen af
zijkregen af

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikhad afgekregen
jijhad afgekregen
hijhad afgekregen
wijhadden afgekregen
julliehadden afgekregen
zijhadden afgekregen

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal afkrijgen
jijzult afkrijgen
hijzal afkrijgen
wijzullen afkrijgen
julliezullen afkrijgen
zijzullen afkrijgen

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal afgekregen hebben
jijzult afgekregen hebben
hijzal afgekregen hebben
wijzullen afgekregen hebben
julliezullen afgekregen hebben
zijzullen afgekregen hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou afkrijgen
jijzou afkrijgen
hijzou afkrijgen
wijzouden afkrijgen
julliezouden afkrijgen
zijzouden afkrijgen

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou afgekregen hebben
jijzou afgekregen hebben
hijzou afgekregen hebben
wijzouden afgekregen hebben
julliezouden afgekregen hebben
zijzouden afgekregen hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jijkrijg af

Translations

Synonyms & Antonyms

Sample Sentences

  • Ik heb het gelukkig net op tijd afgekregen. (Luckily I finished it just in time.)

Etymology

From af + krijgen.

Additional Information