placio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of placio

The word "placio" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): placiō

Active Nominal Forms

Infinitive: placī́re
Present participle: placiēns; placiéntis
Future participle: placītúrus
Gerund: placiéndum
Gerundive: placiéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: placī́re
Perfect participle: placī́tum



Active

Indicative

Present

egoplaciō
tūplacīs
isplacit
nōsplacī́mus
vōsplacī́tis
iīplaciunt

Imperfect

egoplaciḗbam
tūplaciḗbās
isplaciḗbat
nōsplaciēbā́mus
vōsplaciēbā́tis
iīplaciḗbant

I Future

egoplaciam
tūplaciēs
isplaciet
nōsplaciḗmus
vōsplaciḗtis
iīplacient

Perfect

egoplacī́vī
tūplacīvístī
isplacī́vit
nōsplacī́vimus
vōsplacīvístis
iīplacīvḗrunt

Pluperfect

egoplacī́veram
tūplacī́verās
isplacī́verat
nōsplacīverā́mus
vōsplacīverā́tis
iīplacī́verant

II Future

egoplacíverō
tūplacíveris
isplacíverit
nōsplacivérimus
vōsplacivéritis
iīplacíverint

Subjunctive

Present

egoplaciam
tūplaciās
isplaciat
nōsplaciā́mus
vōsplaciā́tis
iīplaciant

Imperfect

egoplacī́rem
tūplacī́rēs
isplacī́ret
nōsplacīrḗmus
vōsplacīrḗtis
iīplacī́rent








Perfect

egoplacī́verim
tūplacī́veris
isplacī́verit
nōsplacīvérimus
vōsplacīvéritis
iīplacī́verint

Pluperfect

egoplacīvíssem
tūplacīvíssēs
isplacīvísset
nōsplacīvissḗmus
vōsplacīvissḗtis
iīplacīvíssent

I Imperative

tūplacī
vōsplacī́te

II Imperative

tūplacī́tō
isplacī́tō
vōsplacītṓte
iīplaciúntō

Passive

Indicative

Present

egoplácior
tūplacī́ris
isplacī́tur
nōsplacī́mur
vōsplacī́minī
iīplaciúntur

Imperfect

egoplaciḗbar
tūplaciēbā́ris
isplaciēbā́tur
nōsplaciēbā́mur
vōsplaciēbā́minī
iīplaciēbántur

I Future

egoplaciar
tūplaciḗris
isplaciḗtur
nōsplaciḗmur
vōsplaciḗminī
iīplaciéntur

Perfect

egoplacī́tus sum
tūplacī́tus es
isplacī́tus est
nōsplacī́tī sumus
vōsplacī́tī estis
iīplacī́tī sunt

Pluperfect

egoplacī́tus eram
tūplacī́tus erās
isplacī́tus erat
nōsplacī́tī erāmus
vōsplacī́tī erātis
iīplacī́tī erant

II Future

egoplacī́tus erō
tūplacī́tus eris
isplacī́tus erit
nōsplacī́tī erimus
vōsplacī́tī eritis
iīplacī́tī erunt

Subjunctive

Present

egoplaciar
tūplaciā́ris
isplaciā́tur
nōsplaciā́mur
vōsplaciā́minī
iīplaciā́ntur

Imperfect

egoplacī́rer
tūplacīrḗris
isplacīrḗtur
nōsplacīrḗmur
vōsplacīrḗminī
iīplacīrḗntur








Perfect

egoplacī́tus sim
tūplacī́tus sīs
isplacī́tus sit
nōsplacī́tī sīmus
vōsplacī́tī sītis
iīplacī́tī sint

Pluperfect

egoplacī́tus essem
tūplacī́tus essēs
isplacī́tus esset
nōsplacī́tī essēmus
vōsplacī́tī essētis
iīplacī́tī essent

Verbs conjugated like 'placio'

accio, adhinnio, adservio, amolior, audio, blandior, circummunio, communio, concio, condio, consopio, convestio, crucio, custodio, definio, delenio, demolior, deservio, dispertio, dormio, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'placio'

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (II Paralipomenon 29:36) laetatusque est Ezechias et omnis populus eo quod ministerium Domini esset expletum de repente quippe hoc fieri placuerat And Hezekiah rejoiced, and all the people, that God had prepared the people: for the thing was done suddenly.
  • (Proverbia 16:7) cum placuerint Domino viae hominis inimicos quoque eius convertet ad pacem When a man's ways please the LORD, he maketh even his enemies to be at peace with him.
  • (Deuteronomium 23:24) ingressus vineam proximi tui comede uvas quantum tibi placuerit foras autem ne efferas tecum When thou comest into thy neighbour's vineyard, then thou mayest eat grapes thy fill at thine own pleasure; but thou shalt not put any in thy vessel.