étriper – French verb conjugation

French verb forms of étriper

Nominal Forms

Infinitif: étriper
Participe présent: étripant /e.tʁi.pɑ̃/
Participe passé étripé /e.tʁi.pe/

Cognates

-

Indicatif

Présent

j'étripe /e.tʁip/
tuétripes /e.tʁip/
il;elle;onétripe /e.tʁip/
nousétripons /e.tʁi.pɔ̃/
vousétripez /e.tʁi.pe/
ils;ellesétripent /e.tʁip/

Passé composé

j'ai étripé
tuas étripé
il;elle;ona étripé
nousavons étripé
vousavez étripé
ils;ellesont étripé

Imparfait

j'étripais /e.tʁi.pɛ/
tuétripais /e.tʁi.pɛ/
il;elle;onétripait /e.tʁi.pɛ/
nousétripions /e.tʁi.pjɔ̃/
vousétripiez /e.tʁi.pje/
ils;ellesétripaient /e.tʁi.pɛ/

Plus-que-parfait

j'avais étripé
tuavais étripé
il;elle;onavait étripé
nousavions étripé
vousaviez étripé
ils;ellesavaient étripé

Futur simple

j'étriperai /e.tʁi.pʁe/
tuétriperas /e.tʁi.pʁa/
il;elle;onétripera /e.tʁi.pʁa/
nousétriperons /e.tʁi.pʁɔ̃/
vousétriperez /e.tʁi.pʁe/
ils;ellesétriperont /e.tʁi.pʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai étripé
tuauras étripé
il;elle;onaura étripé
nousaurons étripé
vousaurez étripé
ils;ellesauront étripé

Passé simple

j'étripai /e.tʁi.pe/
tuétripas /e.tʁi.pa/
il;elle;onétripa /e.tʁi.pa/
nousétripâmes /e.tʁi.pam/
vousétripâtes /e.tʁi.pat/
ils;ellesétripèrent /e.tʁi.pɛʁ/

Passé antérieur

j'eus étripé
tueus étripé
il;elle;oneut étripé
nouseûmes étripé
vouseûtes étripé
ils;elleseurent étripé

Subjonctif

Présent

j'étripe /e.tʁip/
tuétripes /e.tʁip/
il;elle;onétripe /e.tʁip/
nousétripions /e.tʁi.pjɔ̃/
vousétripiez /e.tʁi.pje/
ils;ellesétripent /e.tʁip/

Passé composé

j'aie étripé
tuaies étripé
il;elle;onait étripé
nousayons étripé
vousayez étripé
ils;ellesaient étripé

Imparfait

j'étripasse /e.tʁi.pas/
tuétripasses /e.tʁi.pas/
il;elle;onétripât /e.tʁi.pa/
nousétripassions /e.tʁi.pa.sjɔ̃/
vousétripassiez /e.tʁi.pa.sje/
ils;ellesétripassent /e.tʁi.pas/

Plus-que-parfait

j'eusse étripé
tueusses étripé
il;elle;oneût étripé
nouseussions étripé
vouseussiez étripé
ils;elleseussent étripé

Conditionnel

Présent

j'étriperais /e.tʁi.pʁɛ/
tuétriperais /e.tʁi.pʁɛ/
il;elle;onétriperait /e.tʁi.pʁɛ/
nousétriperions /e.tʁi.pə.ʁjɔ̃/
vousétriperiez /e.tʁi.pə.ʁje/
ils;ellesétriperaient /e.tʁi.pʁɛ/

Passé

j'aurais étripé
tuaurais étripé
il;elle;onaurait étripé
nousaurions étripé
vousauriez étripé
ils;ellesauraient étripé

Imperatif

tuétripe /e.tʁip/
nousétripons /e.tʁi.pɔ̃/
vousétripez /e.tʁi.pe/

Translations

  • disembowel, to take or let out the bowels
  • Etymology

    Additional Information

    étriper. v. a. ôter les tripes d'un animal. Étriper un veau, un cochon.

    Fig. et pop., Aller à étripe--cheval, Presser un cheval excessivement.

    Étripé, ée.
    Étripé, ée. participe.

    Sample Sentences