durven – Dutch verb conjugation

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: durven
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: durvend
Past participle - Verleden deelwoord: gedurfd

Cognates

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ik	durf
jij	durft
hij	durft
wij	durven
jullie	durven
zij	durven

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ik	heb gedurfd
jij	hebt gedurfd
hij	heeft gedurfd
wij	hebben gedurfd
jullie	hebben gedurfd
zij	hebben gedurfd

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ik	dorst; durfde
jij	dorst; durfde
hij	dorst; durfde
wij	dorsten; durfden
jullie	dorsten; durfden
zij	dorsten; durfden

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ik	had gedurfd
jij	had gedurfd
hij	had gedurfd
wij	hadden gedurfd
jullie	hadden gedurfd
zij	hadden gedurfd

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ik	zal durven
jij	zult durven
hij	zal durven
wij	zullen durven
jullie	zullen durven
zij	zullen durven

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ik	zal gedurfd hebben
jij	zult gedurfd hebben
hij	zal gedurfd hebben
wij	zullen gedurfd hebben
jullie	zullen gedurfd hebben
zij	zullen gedurfd hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ik	zou durven
jij	zou durven
hij	zou durven
wij	zouden durven
jullie	zouden durven
zij	zouden durven

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ik	zou gedurfd hebben
jij	zou gedurfd hebben
hij	zou gedurfd hebben
wij	zouden gedurfd hebben
jullie	zouden gedurfd hebben
zij	zouden gedurfd hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jij

durf

Verbs conjugated like 'durven'

aandurven, durven,

Verbs similar to 'durven'

derven, duren, dalven, delven, deren, dieven, doven, draven, dubben, duiden,

Translations

dare, to have courage

Synonyms & Antonyms

Synonyms

aandurven: riskeren, wagen

Sample Sentences

[...] hem van zijn vertrek naar het leger in de Nederlanden terug te houden, waar hij zijn dood had gevonden. Hij verzekerde mij, dat hij nimmer zou ophouden voor mijn welzijn te bidden, maar dat hij mij durfde voorspellen, dat, zoo ik den onzinnigen stap, waartoe ik voornemens scheen, uitvoerde, ik niet op ' s Hemels zegen hopen mogt, en dat het naderhand mij eenmaal zou berouwen, dat ik zijn raad niet [...] (Robinson Crusoe)
[...] Zij zeide mij, dat het niet baten zou mijn vader hierover te spreken, want dat deze te wel mijn waar belang kende, om zulke schadelijke ontwerpen te bevorderen; zij begreep niet hoe ik er nog aan durfde denken, na hetgeen mijn vader mij had voorgehouden, en na de woorden van genegenheid, waarvan hij zich alstoen bediend had. " Wilt gij u overigens volstrekt ongelukkig maken, " zeide zij, " niemand [...] (Robinson Crusoe)
[...] water gevallen. Ik deed mijn uiterste best, door met mijn rug de kisten tegen te houden, alles op zijne plaats te doen blijven; maar al mijne kracht was niet voldoende om het vlot af te duwen; ook durfde ik niet van houding veranderen, maar stond bijkans een halfuur op die wijze tegen te houden. Gedurende dien tijd maakte de vloed het vlot allengs meer gelijk, en kort daarop, daar het water nog [...] (Robinson Crusoe)
[...] tegen het voorhoofd slaande, over mijne ellende jammerende, en uitroepende: " Ik ben verloren ! ik ben verloren ! " totdat de afgematheid mij dwong op den grond te gaan liggen, om te rusten, want ik durfde niet slapen, uit vrees van aan wilde dieren ten prooi te vallen. (Robinson Crusoe)
[...] Ik ging derhalve den volgenden dag met mijn hond uit, en hitste hem op de geiten aan; maar ik had mij misrekend, want zij hielden stand tegen den hond, en deze besefte zijn gevaar, want hij durfde haar niet naderen. (Robinson Crusoe)
3 Mei. Ik ging aan het visschen, maar vong geen een visch, dien ik eten dorst, tot juist toen ik er wilde uitscheiden, daar het mij verdroot, ik een jongen dolfijn ving. Ik had eene lange lijn van dun touw gemaakt, maar had geen hoeken; ik ving echter dikwijls veel visch; [...] (Robinson Crusoe)
[...] Gedurende mijne herstelling vestigden mijne gedachten zich dikwijls op de woorden der H. Schrift: Ik zal u bevrijden, en de onmogelijkheid mijner bevrijding drukte mij te zeer ter neder, om die te durven verwachten. Maar, terwijl ik mij met deze gedachten pijnigde, schoot het mij te binnen, dat ik mij zoo zeer kwelde met het denkbeeld mijner bevrijding van dit eiland, dat ik geheel vergat, dat ik [...] (Robinson Crusoe)
[...] in Februarij, kort voor de herfstevening, en daar dit de regenachtige maanden Maart en April had, om het te bewateren, schoot het welig op en leverde een goeden oogst, doch daar ik niet alles had durven zaaijen wat ik had, was dit toch nog slechts weinig. Deze proefneming had mij thans echter geleerd hoe te handelen; ik wist thans wanneer ik zaaijen moest, en dat ik jaarlijks tweemaal in plaats van [...] (Robinson Crusoe)
En daar nu mijn voorraad van koorn vermeerderde, had ik ook een grooter bergplaats noodig. Ik had nu ongeveer twintig schepels graan en schier even veel rijst, zoodat ik het nu vrij durfde gebruiken, want mijn brood was reeds lang op. Ik besloot nu ook te zien hoe veel ik voor een geheel jaar noodig had, en dan slechts eenmaal ' s jaars te zaaijen. (Robinson Crusoe)
Wat ik met den ouden bok zou aanvangen, wist ik niet; hij was zoo woest dat ik niet bij hem in den kuil dorst gaan; dat wil zeggen om er hem levend uit te halen, hetgeen eigenlijk mijne bedoeling was. Ik had hem kunnen doodschieten, maar dat zou mij niet gebaat hebben; dus liet ik hem er uit en hij liep weg [...] (Robinson Crusoe)

Etymology

1. From Middle Dutch durven. This verb originated from two Middle Dutch verbs:
2. * durven (“to need”), from Old Dutch thurvan, from Proto-West Germanic *þurban, from Proto-Germanic *þurbaną.
3. * durren (“to dare”), from Old Dutch durran, from Proto-West Germanic *durʀan, from Proto-Germanic *durzaną. See: Proto-Germanic '*þurbaną', Proto-Germanic '*durzaną'.

Verbs referencing "durven"

English dare, Luxembourgish däerfen.