aftuigen – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of aftuigen

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: aftuigen
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: aftuigend
Past participle - Verleden deelwoord: afgetuigd

Cognates

-

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

iktuig af
jijtuigt af
hijtuigt af
wijtuigen af
jullietuigen af
zijtuigen af

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikheb afgetuigd
jijhebt afgetuigd
hijheeft afgetuigd
wijhebben afgetuigd
julliehebben afgetuigd
zijhebben afgetuigd

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

iktuigde af
jijtuigde af
hijtuigde af
wijtuigden af
jullietuigden af
zijtuigden af

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikhad afgetuigd
jijhad afgetuigd
hijhad afgetuigd
wijhadden afgetuigd
julliehadden afgetuigd
zijhadden afgetuigd

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal aftuigen
jijzult aftuigen
hijzal aftuigen
wijzullen aftuigen
julliezullen aftuigen
zijzullen aftuigen

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal afgetuigd hebben
jijzult afgetuigd hebben
hijzal afgetuigd hebben
wijzullen afgetuigd hebben
julliezullen afgetuigd hebben
zijzullen afgetuigd hebben

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou aftuigen
jijzou aftuigen
hijzou aftuigen
wijzouden aftuigen
julliezouden aftuigen
zijzouden aftuigen

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou afgetuigd hebben
jijzou afgetuigd hebben
hijzou afgetuigd hebben
wijzouden afgetuigd hebben
julliezouden afgetuigd hebben
zijzouden afgetuigd hebben

Imperative - Gebiedende wijs

jijtuig af

Translations

  • pommel, to pound or beat
  • Synonyms & Antonyms

    Synonyms

    afdrogen
    afranselen
    aftakelen
    onttakelen

    Sample Sentences

    Etymology

    From af (“off, down”) + tuigen (“to equip”).

    Additional Information