cuntenir – Old French verb conjugation

Old French verb forms of cuntenir

Infinitive

cuntenir
avoir cuntenu

Gerund

en cuntenant

Participles

Presentcuntenant
Pastcuntenu

Indicative

Present

1st sing.cuntieng; cuntien
2nd sing.cuntiens
3rd sing.cuntient
1st plur.cuntenons
2nd plur.cuntenez
3rd plur.cuntienent

Imperfect

1st sing.cuntenoie; cunteneie
2nd sing.cuntenoies; cunteneies
3rd sing.cuntenoit; cunteneit
1st plur.cunteniiens; cunteniens
2nd plur.cunteniiez; cunteniez
3rd plur.cuntenoient; cunteneient

Preterite

1st sing.cuntin
2nd sing.cuntenis
3rd sing.cuntint
1st plur.cuntenimes
2nd plur.cuntenistes
3rd plur.cuntindrent; cuntinrent

Future

1st sing.cuntendrai
2nd sing.cuntendras
3rd sing.cuntendra
1st plur.cuntendrons
2nd plur.cuntendroiz; cuntendreiz; cuntendrez
3rd plur.cuntendront

Conditional

1st sing.cuntendroie; cuntendreie
2nd sing.cuntendroies; cuntendreies
3rd sing.cuntendroit; cuntendreit
1st plur.cuntendriiens; cuntendriens
2nd plur.cuntendriiez; cuntendriez
3rd plur.cuntendroient; cuntendreient

Subjunctive

Present

1st sing.cuntiegne
2nd sing.cuntiegnes
3rd sing.cuntiegne
1st plur.cuntiegniens; cuntiegnons
2nd plur.cuntiegniez
3rd plur.cuntiegnent

Imperfect

1st sing.cuntenisse
2nd sing.cuntenisses
3rd sing.cuntenist
1st plur.cuntenissons; cuntenissiens
2nd plur.cuntenissoiz; cuntenissez; cuntenissiez
3rd plur.cuntenissent

Imperative

2nd sing.cuntien
1st plur.cuntenons
2nd plur.cuntenez

Etymology

Sample Sentences

  • Se cuntindrent come hardi ([They] behaved as courageous men) [c. 1170, Wace, Le Roman de Rou:]

Cognates

-