couvenir – Old French verb conjugation

Old French verb forms of couvenir

Infinitive

couvenir
avoir couvenu

Gerund

en couvenant

Participles

Presentcouvenant
Pastcouvenu

Indicative

Present

1st sing.couvieng; couvien
2nd sing.couviens
3rd sing.couvient
1st plur.couvenons
2nd plur.couvenez
3rd plur.couvienent

Imperfect

1st sing.couvenoie; couveneie
2nd sing.couvenoies; couveneies
3rd sing.couvenoit; couveneit
1st plur.couveniiens; couveniens
2nd plur.couveniiez; couveniez
3rd plur.couvenoient; couveneient

Preterite

1st sing.couvin
2nd sing.couvenis
3rd sing.couvint
1st plur.couvenimes
2nd plur.couvenistes
3rd plur.couvindrent; couvinrent

Future

1st sing.couvendrai
2nd sing.couvendras
3rd sing.couvendra
1st plur.couvendrons
2nd plur.couvendroiz; couvendreiz; couvendrez
3rd plur.couvendront

Conditional

1st sing.couvendroie; couvendreie
2nd sing.couvendroies; couvendreies
3rd sing.couvendroit; couvendreit
1st plur.couvendriiens; couvendriens
2nd plur.couvendriiez; couvendriez
3rd plur.couvendroient; couvendreient

Subjunctive

Present

1st sing.couviegne
2nd sing.couviegnes
3rd sing.couviegne
1st plur.couviegniens; couviegnons
2nd plur.couviegniez
3rd plur.couviegnent

Imperfect

1st sing.couvenisse
2nd sing.couvenisses
3rd sing.couvenist
1st plur.couvenissons; couvenissiens
2nd plur.couvenissoiz; couvenissez; couvenissiez
3rd plur.couvenissent

Imperative

2nd sing.couvien
1st plur.couvenons
2nd plur.couvenez

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-