covenir – Old French verb conjugation

Old French verb forms of covenir

Infinitive

covenir
avoir covenu

Gerund

en covenant

Participles

Presentcovenant
Pastcovenu

Indicative

Present

1st sing.covieng; covien
2nd sing.coviens
3rd sing.covient
1st plur.covenons
2nd plur.covenez
3rd plur.covienent

Imperfect

1st sing.covenoie; coveneie
2nd sing.covenoies; coveneies
3rd sing.covenoit; coveneit
1st plur.coveniiens; coveniens
2nd plur.coveniiez; coveniez
3rd plur.covenoient; coveneient

Preterite

1st sing.covin
2nd sing.covenis
3rd sing.covint
1st plur.covenimes
2nd plur.covenistes
3rd plur.covindrent; covinrent

Future

1st sing.covendrai
2nd sing.covendras
3rd sing.covendra
1st plur.covendrons
2nd plur.covendroiz; covendreiz; covendrez
3rd plur.covendront

Conditional

1st sing.covendroie; covendreie
2nd sing.covendroies; covendreies
3rd sing.covendroit; covendreit
1st plur.covendriiens; covendriens
2nd plur.covendriiez; covendriez
3rd plur.covendroient; covendreient

Subjunctive

Present

1st sing.coviegne
2nd sing.coviegnes
3rd sing.coviegne
1st plur.coviegniens; coviegnons
2nd plur.coviegniez
3rd plur.coviegnent

Imperfect

1st sing.covenisse
2nd sing.covenisses
3rd sing.covenist
1st plur.covenissons; covenissiens
2nd plur.covenissoiz; covenissez; covenissiez
3rd plur.covenissent

Imperative

2nd sing.covien
1st plur.covenons
2nd plur.covenez

Etymology

From Latin conveniō, convenīre. See: Latin 'convenio'.

Sample Sentences

  • Sovent baisent et acolent
  • Bien lur covienge! (The often kissed and held each other
  • How well it suited them!) [c. 1250, Marie de France, Guigemar:]

Cognates

-