grunnio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of grunnio

The word "grunnio" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): grunniō

Active Nominal Forms

Infinitive: grunnī́re
Present participle: grunniēns; grunniéntis
Future participle: grunnītúrus
Gerund: grunniéndum
Gerundive: grunniéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: grunnī́re
Perfect participle: grunnī́tum



Active

Indicative

Present

egogrunniō
tūgrunnīs
isgrunnit
nōsgrunnī́mus
vōsgrunnī́tis
iīgrunniunt

Imperfect

egogrunniḗbam
tūgrunniḗbās
isgrunniḗbat
nōsgrunniēbā́mus
vōsgrunniēbā́tis
iīgrunniḗbant

I Future

egogrunniam
tūgrunniēs
isgrunniet
nōsgrunniḗmus
vōsgrunniḗtis
iīgrunnient

Perfect

egogrunnī́vī
tūgrunnīvístī
isgrunnī́vit
nōsgrunnī́vimus
vōsgrunnīvístis
iīgrunnīvḗrunt

Pluperfect

egogrunnī́veram
tūgrunnī́verās
isgrunnī́verat
nōsgrunnīverā́mus
vōsgrunnīverā́tis
iīgrunnī́verant

II Future

egogrunníverō
tūgrunníveris
isgrunníverit
nōsgrunnivérimus
vōsgrunnivéritis
iīgrunníverint

Subjunctive

Present

egogrunniam
tūgrunniās
isgrunniat
nōsgrunniā́mus
vōsgrunniā́tis
iīgrunniant

Imperfect

egogrunnī́rem
tūgrunnī́rēs
isgrunnī́ret
nōsgrunnīrḗmus
vōsgrunnīrḗtis
iīgrunnī́rent








Perfect

egogrunnī́verim
tūgrunnī́veris
isgrunnī́verit
nōsgrunnīvérimus
vōsgrunnīvéritis
iīgrunnī́verint

Pluperfect

egogrunnīvíssem
tūgrunnīvíssēs
isgrunnīvísset
nōsgrunnīvissḗmus
vōsgrunnīvissḗtis
iīgrunnīvíssent

I Imperative

tūgrunnī
vōsgrunnī́te

II Imperative

tūgrunnī́tō
isgrunnī́tō
vōsgrunnītṓte
iīgrunniúntō

Passive

Indicative

Present

egogrúnnior
tūgrunnī́ris
isgrunnī́tur
nōsgrunnī́mur
vōsgrunnī́minī
iīgrunniúntur

Imperfect

egogrunniḗbar
tūgrunniēbā́ris
isgrunniēbā́tur
nōsgrunniēbā́mur
vōsgrunniēbā́minī
iīgrunniēbántur

I Future

egogrunniar
tūgrunniḗris
isgrunniḗtur
nōsgrunniḗmur
vōsgrunniḗminī
iīgrunniéntur

Perfect

egogrunnī́tus sum
tūgrunnī́tus es
isgrunnī́tus est
nōsgrunnī́tī sumus
vōsgrunnī́tī estis
iīgrunnī́tī sunt

Pluperfect

egogrunnī́tus eram
tūgrunnī́tus erās
isgrunnī́tus erat
nōsgrunnī́tī erāmus
vōsgrunnī́tī erātis
iīgrunnī́tī erant

II Future

egogrunnī́tus erō
tūgrunnī́tus eris
isgrunnī́tus erit
nōsgrunnī́tī erimus
vōsgrunnī́tī eritis
iīgrunnī́tī erunt

Subjunctive

Present

egogrunniar
tūgrunniā́ris
isgrunniā́tur
nōsgrunniā́mur
vōsgrunniā́minī
iīgrunniā́ntur

Imperfect

egogrunnī́rer
tūgrunnīrḗris
isgrunnīrḗtur
nōsgrunnīrḗmur
vōsgrunnīrḗminī
iīgrunnīrḗntur








Perfect

egogrunnī́tus sim
tūgrunnī́tus sīs
isgrunnī́tus sit
nōsgrunnī́tī sīmus
vōsgrunnī́tī sītis
iīgrunnī́tī sint

Pluperfect

egogrunnī́tus essem
tūgrunnī́tus essēs
isgrunnī́tus esset
nōsgrunnī́tī essēmus
vōsgrunnī́tī essētis
iīgrunnī́tī essent

Verbs conjugated like 'grunnio'

accio, adhinnio, adservio, amolior, audio, blandior, circummunio, communio, concio, condio, consopio, convestio, crucio, custodio, definio, delenio, demolior, deservio, dispertio, dormio, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'grunnio'

Translations

Etymology

From Proto-Indo-European *gru-, *gʰru-, an imitative root, similar to Ancient Greek γρῦ (grû, “grunt of swine”), English grunt, grudge. See: English 'grunt'.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Apion piscium maximum esse tradit porcum, quem Lacedaemoni orthagoriscum vocent; grunnire eum, cum capiatur. (Apino tells us that the larges of the fishes is the pig-fish, which the Lacedaemonians call the orthagoriscum, because it grunts when it is caught) [77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 32.9]

Vulgate Verses