Nominal Forms
Infinitive: vella
First participle: hafa ollið
Second participle: ollið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | vell |
| þú | vellur |
| hann | vellur |
| við | vellum |
| þið | vellið |
| þeir | vella |
Perfect
| ég | hef ollið |
| þú | hefur ollið |
| hann | hefur ollið |
| við | höfum ollið |
| þið | hafið ollið |
| þeir | hafa ollið |
Past
| ég | vall |
| þú | vallst |
| hann | vall |
| við | ullum |
| þið | ulluð |
| þeir | ullu |
Pluperfect
| ég | hafði ollið |
| þú | hafðir ollið |
| hann | hafði ollið |
| við | höfðum ollið |
| þið | höfðuð ollið |
| þeir | höfðu ollið |
Future
| ég | mun vella |
| þú | munt vella |
| hann | mun vella |
| við | munum vella |
| þið | munuð vella |
| þeir | munu vella |
Future Perfect
| ég | mun hafa ollið |
| þú | munt hafa ollið |
| hann | mun hafa ollið |
| við | munum hafa ollið |
| þið | munuð hafa ollið |
| þeir | munu hafa ollið |
Subjunctive
Present
| ég | velli |
| þú | vellir |
| hann | velli |
| við | vellum |
| þið | vellið |
| þeir | velli |
Perfect
| ég | hafi ollið |
| þú | hafir ollið |
| hann | hafi ollið |
| við | höfum ollið |
| þið | hafið ollið |
| þeir | hafi ollið |
Past
| ég | ylli |
| þú | yllir |
| hann | ylli |
| við | yllum |
| þið | ylluð |
| þeir | yllu |
Pluperfect
| ég | hefði ollið |
| þú | hefðir ollið |
| hann | hefði ollið |
| við | hefðum ollið |
| þið | hefðuð ollið |
| þeir | hefðu ollið |
Conditional
Present
| ég | mundi vella |
| þú | mundir vella |
| hann | mundi vella |
| við | mundum vella |
| þið | munduð vella |
| þeir | mundu vella |
Past conditional
| ég | mundi hafa ollið |
| þú | mundir hafa ollið |
| hann | mundi hafa ollið |
| við | mundum hafa ollið |
| þið | munduð hafa ollið |
| þeir | mundu hafa ollið |
Imperative
| þú | vell |
| við | vellum |
| þið | vellið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse vella, from Proto-Germanic *wellaną, *wallaną. See: Proto-Germanic '
*wellaną'.
Verbs similar to 'vella'
bella,
fella,
gella,
hella,
hvella,
svella,
velja,
velta,
betla,
deila,
Translations