Nominal Forms
Infinitive: verpa
First participle: hafa orpið; verpt
Second participle: orpið; verpt
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | verp; verpi |
| þú | verpur; verpir |
| hann | verpur; verpir |
| við | verpum |
| þið | verpið |
| þeir | verpa |
Perfect
| ég | hef orpið; verpt |
| þú | hefur orpið; verpt |
| hann | hefur orpið; verpt |
| við | höfum orpið; verpt |
| þið | hafið orpið; verpt |
| þeir | hafa orpið; verpt |
Past
| ég | varp; verpti |
| þú | varpst; verptir |
| hann | varp; verpti |
| við | urpum; verptum |
| þið | urpuð; verptuð |
| þeir | urpu; verptu |
Pluperfect
| ég | hafði orpið; verpt |
| þú | hafðir orpið; verpt |
| hann | hafði orpið; verpt |
| við | höfðum orpið; verpt |
| þið | höfðuð orpið; verpt |
| þeir | höfðu orpið; verpt |
Future
| ég | mun verpa |
| þú | munt verpa |
| hann | mun verpa |
| við | munum verpa |
| þið | munuð verpa |
| þeir | munu verpa |
Future Perfect
| ég | mun hafa orpið; verpt |
| þú | munt hafa orpið; verpt |
| hann | mun hafa orpið; verpt |
| við | munum hafa orpið; verpt |
| þið | munuð hafa orpið; verpt |
| þeir | munu hafa orpið; verpt |
Subjunctive
Present
| ég | verpi |
| þú | verpir |
| hann | verpi |
| við | verpum |
| þið | verpið |
| þeir | verpi |
Perfect
| ég | hafi orpið; verpt |
| þú | hafir orpið; verpt |
| hann | hafi orpið; verpt |
| við | höfum orpið; verpt |
| þið | hafið orpið; verpt |
| þeir | hafi orpið; verpt |
Past
| ég | yrpi; verpti |
| þú | yrpir; verptir |
| hann | yrpi; verpti |
| við | yrpum; verptum |
| þið | yrpuð; verptuð |
| þeir | yrpu; verptu |
Pluperfect
| ég | hefði orpið; verpt |
| þú | hefðir orpið; verpt |
| hann | hefði orpið; verpt |
| við | hefðum orpið; verpt |
| þið | hefðuð orpið; verpt |
| þeir | hefðu orpið; verpt |
Conditional
Present
| ég | mundi verpa |
| þú | mundir verpa |
| hann | mundi verpa |
| við | mundum verpa |
| þið | munduð verpa |
| þeir | mundu verpa |
Past conditional
| ég | mundi hafa orpið; verpt |
| þú | mundir hafa orpið; verpt |
| hann | mundi hafa orpið; verpt |
| við | mundum hafa orpið; verpt |
| þið | munduð hafa orpið; verpt |
| þeir | mundu hafa orpið; verpt |
Imperative
| þú | verp |
| við | verpum |
| þið | verpið |
Sample Sentences
-
Hænan verpti eggi. (The chicken laid an egg.)
Etymology
From Old Norse verpa, from Proto-Germanic *werpaną. See: Proto-Germanic '
*werpaną'.
Verbs referencing "verpa"
English
warp.
Verbs similar to 'verpa'
varpa,
vera,
verða,
verja,
verka,
verma,
ávarpa,
bera,
berja,
erfa,
Translations
throw, to cause an object to move rapidly through the air