komen – Dutch verb conjugation

Dutch verb forms of komen

Nominal Forms

Infinitive - Onbepaalde wijs: komen
Present participle - Tegenwoordig deelwoord: komend
Past participle - Verleden deelwoord: gekomen

Cognates

-

Indicative - Aantonende wijs

Present

Onvoltooid tegenwoordige tijd [o t t]

ikkom
jijkomt
hijkomt
wijkomen
julliekomen
zijkomen

Present Perfect

Voltooid tegenwoordige tijd [v t t]

ikben gekomen
jijbent gekomen
hijis gekomen
wijzijn gekomen
julliezijn gekomen
zijzijn gekomen

Past

Onvoltooid verleden tijd [o v t]

ikkwam
jijkwam
hijkwam
wijkwamen
julliekwamen
zijkwamen

Past Perfect

Voltooid verleden tijd [v v t]

ikwas gekomen
jijwas gekomen
hijwas gekomen
wijwaren gekomen
julliewaren gekomen
zijwaren gekomen

Future

Onvoltooid tegenwoordige toekomende tijd [o t t t]

ikzal komen
jijzult komen
hijzal komen
wijzullen komen
julliezullen komen
zijzullen komen

Future Perfect

Voltooid tegenwoordige toekomende tijd [v t t t]

ikzal gekomen zijn
jijzult gekomen zijn
hijzal gekomen zijn
wijzullen gekomen zijn
julliezullen gekomen zijn
zijzullen gekomen zijn

Conditional

Imperfect

Onvoltooid verleden toekomende tijd [o v t t]

ikzou komen
jijzou komen
hijzou komen
wijzouden komen
julliezouden komen
zijzouden komen

Perfect

Voltooid verleden toekomende tijd [v v t t]

ikzou gekomen zijn
jijzou gekomen zijn
hijzou gekomen zijn
wijzouden gekomen zijn
julliezouden gekomen zijn
zijzouden gekomen zijn

Imperative - Gebiedende wijs

jijkom

Translations

  • jizz, slang: sperm
  • Synonyms & Antonyms

    Synonyms

    aankomen
    arriveren, bereiken, verschijnen
    aanbreken
    ontstaan

    Antonyms

    aankomen
    afvallen, afslanken, lijnen, vermageren

    Sample Sentences

    • [...] scheen, uitvoerde, ik niet op ' s Hemels zegen hopen mogt, en dat het naderhand mij eenmaal zou berouwen, dat ik zijn raad niet gevolgd had, als ik in het ongeluk geraakte en niemand mij te hulp kwam. (Robinson Crusoe)
    • [...] zag ik dat de tranen hem over het gelaat stroomden, vooral toen hij van mijn gesneuvelden broeder sprak; en toen hij van mijn berouw in later tijd gewaagde, en dat mij alsdan niemand zou te hulp komen, was hij zoo aangedaan, dat hij het gesprek afbrak, en mij verklaarde, dat zijn hart te vol was en hij niet meer spreken kon. (Robinson Crusoe)
    • [...] die de Hemel mij toeschikte, omdat ik op eene zoo laakbare wijs mijn vaders huis en mijn pligt verlaten had. Al de goede raadgevingen mijner ouders, de tranen mijns vaders, de gebeden mijner moeder kwamen mij voor den geest, en mijn geweten, dat nog niet zoo verhard was als naderhand, verweet mij, dat ik wijzen raad veronachtzaamd, het vaderlijk gezag miskend en Gods wetten overtreden had. (Robinson Crusoe)
    • [...] zee, die gisteren zoo onstuimig en verschrikkelijk, en heden zoo schoon en rustig was. Mijn vriend, die mij werkelijk weggelokt had, en zeker vreesde, dat mijne goede voornemens zouden stand houden, kwam thans bij mij, en zeide: " Wel, Robinson, hoe gaat het u thans ? Ik wed dat gij gisteren, toen wij die bui hadden, bang waart ? " — " Noemt gij dat eene bui ? " vroeg ik; " het was waarachtig een [...] (Robinson Crusoe)
    • Den zesden dag onzer reis kwamen wij op de reede van Yarmouth, daar de tegenwinden en windstilten ons niet veel hadden doen vorderen, sedert den storm. Wij waren verpligt op deze reede te ankeren, omdat de wind voor ons ongunstig [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] den wind zoo weinig vat als mogelijk te laten. Tegen den middag ging de zee vreesselijk hoog, ons schip kreeg verscheidene stortzeeën over, en eens of twee malen dachten wij dat het anker te huis kwam, zoodat de schipper besloot het plegtanker te laten vallen, waarop wij met twee ankers vooruit lagen en met de touwen tot aan het einde uitgestoken. Weldra stak er een allervreesselijkste orkaan op, [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] geslagen waren, waren in zee gedreven, ten speelbal van wind en golven, daar geen hunner een mast had opstaan. De ligtste vaartuigen hadden het minst te lijden, doch van deze sloegen eenigen los en kwamen digt langs ons heen, terwijl zij met de fok alleen bijgezet, voor den wind afliepen. (Robinson Crusoe)
    • Men kan zich ligt voorstellen in welken toestand ik was, terwijl dit alles voorviel; ik, pas op zee gekomen, en die zoo kort geleden zoo veel angst had uitgestaan. Doch, bijaldien ik na een zoo lang tijdverloop, de denkbeelden, die mij toen bezig hielden, mij nog kan te binnen brengen, dunkt mij, dat mijn [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] dan het naderen van den dood; deze denkbeelden, gevoegd bij het woeden van den storm, bragten mij in een toestand, die niet door woorden kan beschreven worden. Doch het ergste was nog niet gekomen. De storm bleef met zooveel woede aanhouden, dat de zeelieden zelf erkenden nimmer een heviger te hebben bijgewoond. Ons schip was goed, maar het was zwaar geladen, en het zonk zoo diep, dat de [...] (Robinson Crusoe)
    • [...] kortom ik ontstelde zoo, dat ik in flaauwte viel. Iedereen had thans genoeg aan zijn eigen leven te denken, niemand zag naar mij om, of dacht er aan wat er van mij geworden was; een ander kwam mij aan de pomp vervangen en stiet mij met zijn voet ter zijde, denkende, dat ik dood was, en het duurde lang voor ik weder tot mij zelve kwam. (Robinson Crusoe)

    Etymology

    From Middle Dutch cōmen, from Old Dutch cuman, from Proto-West Germanic *kweman, from Proto-Germanic *kwemaną, from Proto-Indo-European *gʷem-. See: Proto-Germanic '*kwemaną'.

    Verbs referencing "komen"

    English come, Afrikaans kom, German, old spelling kommen, Luxembourgish kommen, Norwegian komme, Bavarian kumma, Low Saxon kamen, Alemannic German cha, Alemannic German choo, Alemannic German cho, Alemannic German cheme, Alemannic German chéeme, Alemannic German cheemen, Alemannic German chomu, Bavarian kemma.

    Additional Information