disgyn – Welsh verb conjugation

Welsh verb forms of disgyn

Nominal Forms

Verb noun: disgyn
Verbal adjectives: disgynedig; disgynadwy

Indicative

Present / Future

Sg.1disgynnaf
Sg.2disgynni
Sg.3disgyn; disgynna
Pl.1disgynnwn
Pl.2disgynnwch
Pl.3disgynnant
Impersonaldisgynnir

Preterite

Sg.1disgynnais
Sg.2disgynnaist
Sg.3disgynnodd
Pl.1disgynasom
Pl.2disgynasoch
Pl.3disgynasant
Impersonaldisgynnwyd

Pluperfect

Sg.1disgynaswn
Sg.2disgynasit
Sg.3disgynasai
Pl.1disgynasem
Pl.2disgynasech
Pl.3disgynasent
Impersonaldisgynasid; disgynesid

Imperfect (Indicative/Subjunctive)

Sg.1disgynnwn
Sg.2disgynnit
Sg.3disgynnai
Pl.1disgynnem
Pl.2disgynnech
Pl.3disgynnent
Impersonaldisgynnid

Subjunctive

Present

Sg.1disgynnwyf
Sg.2disgynnych
Sg.3disgynno
Pl.1disgynnom
Pl.2disgynnoch
Pl.3disgynnont
Impersonaldisgynner

Imperative

Sg.2disgyn; disgynna
Sg.3disgynned
Pl.1disgynnwn
Pl.2disgynnwch
Pl.3disgynnent
Impersonaldisgynner

Colloquial Forms

Future

Sg.1disgynna i; disgynnaf i
Sg.2disgynni di
Sg.3disgynnith o; disgynniff e
Pl.1disgynnwn ni
Pl.2disgynnwch chi
Pl.3disgynnan nhw

Preterite

Sg.1disgynnais i; disgynnes i
Sg.2disgynnaist ti; disgynnest ti
Sg.3disgynnodd o
Pl.1disgynnon ni
Pl.2disgynnoch chi
Pl.3disgynnon nhw

Conditional

Sg.1disgynnwn i; disgynswn i
Sg.2disgynnet ti; disgynset ti
Sg.3disgynnai fo; disgynsai fo
Pl.1disgynnen ni; disgynsen ni
Pl.2disgynnech chi; disgynsech chi
Pl.3disgynnen nhw; disgynsen nhw

Verbs conjugated like 'disgyn'

gorffen, estyn, ymestyn, disgyn,

Verbs similar to 'disgyn'

dilyn, disgwyl, esgyn, datgan, derbyn, difwyno, digoni, diogi, dwyn, dysgu,

Translations

  • descend, to pass from a higher to a lower place
  • Etymology

    From Middle Welsh diskyn, from Proto-Brythonic *diskɨnnɨd (whence Breton disken), from Latin dēscendō (“to go down”), from dē- (“down”) + scandō (“to climb”). See: Latin 'dēscendō'.

    Additional Information