Nominal Forms
Verb noun:
dysgu
Verbal adjectives:
dysgedig; dysgadwy
Indicative
Present / Future
| Sg.1 | dysgaf |
| Sg.2 | dysgi |
| Sg.3 | dysg |
| Pl.1 | dysgwn |
| Pl.2 | dysgwch |
| Pl.3 | dysgant |
| Impersonal | dysgir |
Preterite
| Sg.1 | dysgais |
| Sg.2 | dysgaist |
| Sg.3 | dysgodd |
| Pl.1 | dysgasom |
| Pl.2 | dysgasoch |
| Pl.3 | dysgasant |
| Impersonal | dysgwyd |
Pluperfect
| Sg.1 | dysgaswn |
| Sg.2 | dysgasit |
| Sg.3 | dysgasai |
| Pl.1 | dysgasem |
| Pl.2 | dysgasech |
| Pl.3 | dysgasent |
| Impersonal | dysgasid; dysgesid |
Imperfect (Indicative/Subjunctive)
| Sg.1 | dysgwn |
| Sg.2 | dysgit |
| Sg.3 | dysgai |
| Pl.1 | dysgem |
| Pl.2 | dysgech |
| Pl.3 | dysgent |
| Impersonal | dysgid |
Subjunctive
Present
| Sg.1 | dysgwyf |
| Sg.2 | dysgych |
| Sg.3 | dysgo |
| Pl.1 | dysgom |
| Pl.2 | dysgoch |
| Pl.3 | dysgont |
| Impersonal | dysger |
Imperative
| Sg.2 | dysg; dysga |
| Sg.3 | dysged |
| Pl.1 | dysgwn |
| Pl.2 | dysgwch |
| Pl.3 | dysgent |
| Impersonal | dysger |
Colloquial Forms
Future
| Sg.1 | dysga i; dysgaf i |
| Sg.2 | dysgi di |
| Sg.3 | dysgith o; dysgiff e |
| Pl.1 | dysgwn ni |
| Pl.2 | dysgwch chi |
| Pl.3 | dysgan nhw |
Preterite
| Sg.1 | dysgais i; dysges i |
| Sg.2 | dysgaist ti; dysgest ti |
| Sg.3 | dysgodd o |
| Pl.1 | dysgon ni |
| Pl.2 | dysgoch chi |
| Pl.3 | dysgon nhw |
Conditional
| Sg.1 | dysgwn i; dysgswn i |
| Sg.2 | dysget ti; dysgset ti |
| Sg.3 | dysgai fo; dysgsai fo |
| Pl.1 | dysgen ni; dysgsen ni |
| Pl.2 | dysgech chi; dysgsech chi |
| Pl.3 | dysgen nhw; dysgsen nhw |
Verbs similar to 'dysgu'
cysgu,
addysgu,
drysu,
dwysáu,
dyblu,
dyfnu,
dyheu,
dyrnu,
mygu,
tyngu,
Translations
learn, to acquire knowledge or ability
train, to teach a task
Etymology
From Proto-Brythonic *dɨskɨd, from Latin discō (“to learn”). Cognate to Breton deskiñ and Cornish dyski, from the same origin. See: Latin '
discō', Breton '
deskiñ', Cornish '
dyski'.
Verbs referencing "dysgu"
Breton
deskiñ, Cornish
dyski.
Additional Information