discerno – Latin verb conjugation

Latin verb forms of discerno

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): discernō

Active Nominal Forms

Infinitive: discérnere
Present participle: discernēns; discernéntis
Future participle: discrētúrus
Gerund: discernéndum
Gerundive: discernéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: discérnere
Perfect participle: discrētum



Active

Indicative

Present

egodiscernō
tūdiscernis
isdiscernit
nōsdiscérnimus
vōsdiscérnitis
iīdiscernunt

Imperfect

egodiscernḗbam
tūdiscernḗbās
isdiscernḗbat
nōsdiscernēbā́mus
vōsdiscernēbā́tis
iīdiscernḗbant

I Future

egodiscernam
tūdiscernēs
isdiscernet
nōsdiscernḗmus
vōsdiscernḗtis
iīdiscernent

Perfect

egodiscrēvī
tūdiscrēvístī
isdiscrēvit
nōsdiscrēvimus
vōsdiscrēvístis
iīdiscrēvḗrunt

Pluperfect

egodiscrḗveram
tūdiscrḗverās
isdiscrḗverat
nōsdiscrēverā́mus
vōsdiscrēverā́tis
iīdiscrḗverant

II Future

egodiscrḗverō
tūdiscrḗveris
isdiscrḗverit
nōsdiscrēvérimus
vōsdiscrēvéritis
iīdiscrḗverint

Subjunctive

Present

egodiscernam
tūdiscernās
isdiscernat
nōsdiscernā́mus
vōsdiscernā́tis
iīdiscernant

Imperfect

egodiscernerem
tūdiscernerēs
isdiscerneret
nōsdiscernerḗmus
vōsdiscernerḗtis
iīdiscernerent








Perfect

egodiscrḗverim
tūdiscrḗveris
isdiscrḗverit
nōsdiscrēvérimus
vōsdiscrēvéritis
iīdiscrḗverint

Pluperfect

egodiscrēvíssem
tūdiscrēvíssēs
isdiscrēvísset
nōsdiscrēvissḗmus
vōsdiscrēvissḗtis
iīdiscrēvíssent

I Imperative

tūdiscerne
vōsdiscérnite

II Imperative

tūdiscérnitō
isdiscérnitō
vōsdiscernitṓte
iīdiscernúntō

Passive

Indicative

Present

egodiscernor
tūdiscérneris
isdiscérnitur
nōsdiscérnimur
vōsdiscerníminī
iīdiscernúntur

Imperfect

egodiscernḗbar
tūdiscernēbā́ris
isdiscernēbā́tur
nōsdiscernēbā́mur
vōsdiscernēbā́minī
iīdiscernēbántur

I Future

egodiscernar
tūdiscernḗris
isdiscernḗtur
nōsdiscernḗmur
vōsdiscernḗminī
iīdiscernéntur

Perfect

egodiscrētus sum
tūdiscrētus es
isdiscrētus est
nōsdiscrētī sumus
vōsdiscrētī estis
iīdiscrētī sunt

Pluperfect

egodiscrētus eram
tūdiscrētus erās
isdiscrētus erat
nōsdiscrētī erāmus
vōsdiscrētī erātis
iīdiscrētī erant

II Future

egodiscrētus erō
tūdiscrētus eris
isdiscrētus erit
nōsdiscrētī erimus
vōsdiscrētī eritis
iīdiscrētī erunt

Subjunctive

Present

egodiscernar
tūdiscernā́ris
isdiscernā́tur
nōsdiscernā́mur
vōsdiscernā́minī
iīdiscernā́ntur

Imperfect

egodiscernerer
tūdiscernerḗris
isdiscernerḗtur
nōsdiscernerḗmur
vōsdiscernerḗminī
iīdiscernerḗntur








Perfect

egodiscrētus sim
tūdiscrētus sīs
isdiscrētus sit
nōsdiscrētī sīmus
vōsdiscrētī sītis
iīdiscrētī sint

Pluperfect

egodiscrētus essem
tūdiscrētus essēs
isdiscrētus esset
nōsdiscrētī essēmus
vōsdiscrētī essētis
iīdiscrētī essent

Verbs conjugated like 'discerno'

cerno, decerno, discerno, excerno, secerno, sperno,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *dwóh₁
3. Proto-Indo-European *d(w)is-
4. Proto-Italic *dis-
5. Latin dis-
6. Proto-Indo-European *krey-der.
7. Proto-Italic *krinō
8. Latin cernō
9. Latin discerno
10. From dis- (“asunder, in pieces, apart, in two”) + cernō (“to see, discern”).

Verbs referencing "discerno"

Valencian discernir.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • quis enim te discernit quid autem habes quod non accepisti si autem accepisti quid gloriaris quasi non acceperis
  • octogenarius sum hodie numquid vigent sensus mei ad discernendum suave aut amarum aut delectare potest servum tuum cibus et potus vel audire ultra possum vocem cantorum atque cantricum quare servus tuus fit oneri domino meo regi
  • qui autem discernit si manducaverit damnatus est quia non ex fide omne autem quod non ex fide peccatum est
  • dabis ergo servo tuo cor docile ut iudicare possit populum tuum et discernere inter malum et bonum quis enim potest iudicare populum istum populum tuum hunc multum
  • et dixit Deus Salomoni quia postulasti verbum hoc et non petisti tibi dies multos nec divitias aut animam inimicorum tuorum sed postulasti tibi sapientiam ad discernendum iudicium
  • et nihil discrevit inter nos et illos fide purificans corda eorum
  • iudicium quoque non discernent neque regionem liberabunt ab iniuria quia nihil possunt sicut corniculae inter medium caeli et terrae

Vulgate Verses

  • (I Reges 3:9) dabis ergo servo tuo cor docile ut iudicare possit populum tuum et discernere inter malum et bonum quis enim potest iudicare populum istum populum tuum hunc multum Give therefore thy servant an understanding heart to judge thy people, that I may discern between good and bad: for who is able to judge this thy so great a people?
  • (Actus Apostolorum 15:9) et nihil discrevit inter nos et illos fide purificans corda eorum And put no difference between us and them, purifying their hearts by faith.
  • (Romani 14:23) qui autem discernit si manducaverit damnatus est quia non ex fide omne autem quod non ex fide peccatum est And he that doubteth is damned if he eat, because he eateth not of faith: for whatsoever is not of faith is sin.
  • (I Corinthii 4:7) quis enim te discernit quid autem habes quod non accepisti si autem accepisti quid gloriaris quasi non acceperis For who maketh thee to differ from another? and what hast thou that thou didst not receive? now if thou didst receive it, why dost thou glory, as if thou hadst not received it?
  • (Baruch 6:53) iudicium quoque non discernent neque regionem liberabunt ab iniuria quia nihil possunt sicut corniculae inter medium caeli et terrae