Formes no personals
Infinitiu:
conciliar
Gerundi:
conciliant
Participi:
conciliat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | concilio |
| tu | concilies |
| ell | concilia |
| nos. | conciliem |
| vos. | concilieu |
| ells | concilien |
Perfet
| jo | he conciliat |
| tu | has conciliat |
| ell | ha conciliat |
| nos. | hem conciliat |
| vos. | heu conciliat |
| ells | han conciliat |
Imperfet
| jo | conciliava |
| tu | conciliaves |
| ell | conciliava |
| nos. | conciliàvem |
| vos. | conciliàveu |
| ells | conciliaven |
Plusquamperfet
| jo | havia conciliat |
| tu | havies conciliat |
| ell | havia conciliat |
| nos. | havíem conciliat |
| vos. | havíeu conciliat |
| ells | havien conciliat |
Futur simple
| jo | conciliaré |
| tu | conciliaràs |
| ell | conciliarà |
| nos. | conciliarem |
| vos. | conciliareu |
| ells | conciliaran |
Futur perfet
| jo | hauré conciliat |
| tu | hauràs conciliat |
| ell | haurà conciliat |
| nos. | haurem conciliat |
| vos. | haureu conciliat |
| ells | hauran conciliat |
Passat simple
| jo | concilií |
| tu | conciliares |
| ell | concilià |
| nos. | conciliàrem |
| vos. | conciliàreu |
| ells | conciliaren |
Passat anterior
| jo | haguí conciliat |
| tu | hagueres conciliat |
| ell | hagué conciliat |
| nos. | haguérem conciliat |
| vos. | haguéreu conciliat |
| ells | haguéren conciliat |
Passat perifràstic
| jo | vaig conciliar |
| tu | vas conciliar |
| ell | va conciliar |
| nos. | vam conciliar |
| vos. | vau conciliar |
| ells | van conciliar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver conciliat |
| tu | vas haver conciliat |
| ell | va haver conciliat |
| nos. | vam haver conciliat |
| vos. | vau haver conciliat |
| ells | van haver conciliat |
Condicional
| jo | conciliaria |
| tu | conciliaries |
| ell | conciliaria |
| nos. | conciliaríem |
| vos. | conciliaríeu |
| ells | conciliarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera conciliat |
| tu | hauries; hagueres conciliat |
| ell | hauria; haguera conciliat |
| nos. | hauríem; haguérem conciliat |
| vos. | hauríeu; haguéreu conciliat |
| ells | haurien; hagueren conciliat |
Subjuntiu
Present
| jo | conciliï |
| tu | conciliïs |
| ell | conciliï |
| nos. | conciliem |
| vos. | concilieu |
| ells | conciliïn |
Perfet
| jo | hagi conciliat |
| tu | hagis conciliat |
| ell | hagi conciliat |
| nos. | hàgim conciliat |
| vos. | hàgiu conciliat |
| ells | hagin conciliat |
Imperfet
| jo | conciliés |
| tu | conciliessis |
| ell | conciliés |
| nos. | conciliéssim |
| vos. | conciliéssiu |
| ells | conciliessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués conciliat |
| tu | haguessis conciliat |
| ell | hagués conciliat |
| nos. | haguéssim conciliat |
| vos. | haguéssiu conciliat |
| ells | haguessin conciliat |
Imperative
| tu | concilia |
| ell | conciliï |
| nos. | conciliem |
| vos. | concilieu |
| ells | conciliïn |
Verbs conjugated like 'conciliar'
acariciar,
acondiciar,
acotiar,
adiar,
afiliar,
agenciar,
agraciar,
agremiar,
aixerriar,
ajusticiar,
algaliar,
aliar,
aluminiar,
amnistiar,
amorriar,
ampliar,
anestesiar,
anguniar,
anunciar,
apariar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'conciliar'
concitar,
concriar,
conculcar,
conillar,
reconciliar,
acondiciar,
aconillar,
coincidir,
compilar,
concagar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- conciliar
- concordar, harmonitzar, concertar, ajustar, acordar, reconciliar, indisposar
- congraciar-se
- atreure's, captar-se, simpatitzar, conciliar-se, propiciar-se
Etymology
Additional Information