Dictionary look-up word
càin
Verbal Noun
càineadh
Present
| Sg.1 | tha mi a' càineadh |
| Sg.2 | tha thu a' càineadh |
| Sg.3m | tha e a' càineadh |
| Sg.3f | tha i a' càineadh |
| Pl.1 | tha sinn a' càineadh |
| Pl.2 | tha sibh a' càineadh |
| Pl.3 | tha iad a' càineadh |
| Impersonal | thathar a' càineadh |
Imperfect
| Sg.1 | bha mi a' càineadh |
| Sg.2 | bha thu a' càineadh |
| Sg.3m | bha e a' càineadh |
| Sg.3f | bha i a' càineadh |
| Pl.1 | bha sinn a' càineadh |
| Pl.2 | bha sibh a' càineadh |
| Pl.3 | bha iad a' càineadh |
| Impersonal | bhathar a' càineadh |
Simple Past
Independent
| Sg.1 | chàin mi |
| Sg.2 | chàin thu |
| Sg.3m | chàin e |
| Sg.3f | chàin i |
| Pl.1 | chàin sinn |
| Pl.2 | chàin sibh |
| Pl.3 | chàin iad |
| Impersonal | chàineadh |
Dependent
| Sg.1 | do chàin mi |
| Sg.2 | do chàin thu |
| Sg.3m | do chàin e |
| Sg.3f | do chàin i |
| Pl.1 | do chàin sinn |
| Pl.2 | do chàin sibh |
| Pl.3 | do chàin iad |
| Impersonal | do chàineadh |
Future
Independent
| Sg.1 | càinidh mi |
| Sg.2 | càinidh thu |
| Sg.3m | càinidh e |
| Sg.3f | càinidh i |
| Pl.1 | càinidh sinn |
| Pl.2 | càinidh sibh |
| Pl.3 | càinidh iad |
| Impersonal | càinear |
Relative Independent
| Sg.1 | chàineas mi |
| Sg.2 | chàineas thu |
| Sg.3m | chàineas e |
| Sg.3f | chàineas i |
| Pl.1 | chàineas sinn |
| Pl.2 | chàineas sibh |
| Pl.3 | chàineas iad |
| Impersonal | chàinear |
Dependent
| Sg.1 | càin mi |
| Sg.2 | càin thu |
| Sg.3m | càin e |
| Sg.3f | càin i |
| Pl.1 | càin sinn |
| Pl.2 | càin sibh |
| Pl.3 | càin iad |
| Impersonal | càinear |
Conditional
Independent
| Sg.1 | chàininn mi |
| Sg.2 | chàineadh thu |
| Sg.3m | chàineadh e |
| Sg.3f | chàineadh i |
| Pl.1 | chàineamaid sinn; chàineadh sinn |
| Pl.2 | chàineadh sibh |
| Pl.3 | chàineadh iad |
| Impersonal | chàinte |
Dependent
| Sg.1 | càininn mi |
| Sg.2 | càineadh thu |
| Sg.3m | càineadh e |
| Sg.3f | càineadh i |
| Pl.1 | càineamaid sinn; càineadh sinn |
| Pl.2 | càineadh sibh |
| Pl.3 | càineadh iad |
| Impersonal | càinte |
Imperative
| Sg.1 | càineam |
| Sg.2 | càin |
| Sg.3m | càineadh e |
| Sg.3f | càineadh i |
| Pl.1 | càineamaid |
| Pl.2 | càinibh |
| Pl.3 | càineadh iad |
| Impersonal | càinear |
Verbs conjugated like càin
boillsg,
bris,
bruich,
buair,
càin,
caoin,
cìr,
clisg,
dèilig,
dinn,
draibh,
drùidh,
dùraig,
fill,
gèill,
gin,
glèidh,
ith,
leig,
lèir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old Irish cáin (“law, rule, fine, tax, tribute”). The verb is from Middle Irish cáinid (“revile, rail at, reproach”), from the noun. Compare Irish cáin. See: Irish '
cáin'.
Verbs referencing "càin"
Irish
cáin.
Translations
chide, loudly admonish
criminate, rebuke
criticize, to find fault
denounce, to criticize or speak out against
rebuke, to criticise harshly; to reprove
reproach, to criticize or rebuke someone
reprove, to convey one's disapproval of (something)
scold, rebuke
slander, utter a slanderous statement about
vilify, say defamatory things about; to speak ill of
vilify, denounce, belittle through speech