Nominal Forms
Infinitif:
dénaturer
Participe présent:
dénaturant /de.na.ty.ʁɑ̃/
Participe passé
dénaturé /de.na.ty.ʁe/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | dénature /de.na.tyʁ/ |
| tu | dénatures /de.na.tyʁ/ |
| il;elle;on | dénature /de.na.tyʁ/ |
| nous | dénaturons /de.na.ty.ʁɔ̃/ |
| vous | dénaturez /de.na.ty.ʁe/ |
| ils;elles | dénaturent /de.na.tyʁ/ |
Passé composé
| j' | ai dénaturé |
| tu | as dénaturé |
| il;elle;on | a dénaturé |
| nous | avons dénaturé |
| vous | avez dénaturé |
| ils;elles | ont dénaturé |
Imparfait
| je | dénaturais /de.na.ty.ʁɛ/ |
| tu | dénaturais /de.na.ty.ʁɛ/ |
| il;elle;on | dénaturait /de.na.ty.ʁɛ/ |
| nous | dénaturions /de.na.ty.ʁjɔ̃/ |
| vous | dénaturiez /de.na.ty.ʁje/ |
| ils;elles | dénaturaient /de.na.ty.ʁɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais dénaturé |
| tu | avais dénaturé |
| il;elle;on | avait dénaturé |
| nous | avions dénaturé |
| vous | aviez dénaturé |
| ils;elles | avaient dénaturé |
Futur simple
| je | dénaturerai /de.na.ty.ʁə.ʁe/ |
| tu | dénatureras /de.na.ty.ʁə.ʁa/ |
| il;elle;on | dénaturera /de.na.ty.ʁə.ʁa/ |
| nous | dénaturerons /de.na.ty.ʁə.ʁɔ̃/ |
| vous | dénaturerez /de.na.ty.ʁə.ʁe/ |
| ils;elles | dénatureront /de.na.ty.ʁə.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai dénaturé |
| tu | auras dénaturé |
| il;elle;on | aura dénaturé |
| nous | aurons dénaturé |
| vous | aurez dénaturé |
| ils;elles | auront dénaturé |
Passé simple
| je | dénaturai /de.na.ty.ʁe/ |
| tu | dénaturas /de.na.ty.ʁa/ |
| il;elle;on | dénatura /de.na.ty.ʁa/ |
| nous | dénaturâmes /de.na.ty.ʁam/ |
| vous | dénaturâtes /de.na.ty.ʁat/ |
| ils;elles | dénaturèrent /de.na.ty.ʁɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus dénaturé |
| tu | eus dénaturé |
| il;elle;on | eut dénaturé |
| nous | eûmes dénaturé |
| vous | eûtes dénaturé |
| ils;elles | eurent dénaturé |
Subjonctif
Présent
| je | dénature /de.na.tyʁ/ |
| tu | dénatures /de.na.tyʁ/ |
| il;elle;on | dénature /de.na.tyʁ/ |
| nous | dénaturions /de.na.ty.ʁjɔ̃/ |
| vous | dénaturiez /de.na.ty.ʁje/ |
| ils;elles | dénaturent /de.na.tyʁ/ |
Passé composé
| j' | aie dénaturé |
| tu | aies dénaturé |
| il;elle;on | ait dénaturé |
| nous | ayons dénaturé |
| vous | ayez dénaturé |
| ils;elles | aient dénaturé |
Imparfait
| je | dénaturasse /de.na.ty.ʁas/ |
| tu | dénaturasses /de.na.ty.ʁas/ |
| il;elle;on | dénaturât /de.na.ty.ʁa/ |
| nous | dénaturassions /de.na.ty.ʁa.sjɔ̃/ |
| vous | dénaturassiez /de.na.ty.ʁa.sje/ |
| ils;elles | dénaturassent /de.na.ty.ʁas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse dénaturé |
| tu | eusses dénaturé |
| il;elle;on | eût dénaturé |
| nous | eussions dénaturé |
| vous | eussiez dénaturé |
| ils;elles | eussent dénaturé |
Conditionnel
Présent
| je | dénaturerais /de.na.ty.ʁə.ʁɛ/ |
| tu | dénaturerais /de.na.ty.ʁə.ʁɛ/ |
| il;elle;on | dénaturerait /de.na.ty.ʁə.ʁɛ/ |
| nous | dénaturerions /de.na.ty.ʁə.ʁjɔ̃/ |
| vous | dénatureriez /de.na.ty.ʁə.ʁje/ |
| ils;elles | dénatureraient /de.na.ty.ʁə.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais dénaturé |
| tu | aurais dénaturé |
| il;elle;on | aurait dénaturé |
| nous | aurions dénaturé |
| vous | auriez dénaturé |
| ils;elles | auraient dénaturé |
Imperatif
| tu | dénature /de.na.tyʁ/ |
| nous | dénaturons /de.na.ty.ʁɔ̃/ |
| vous | dénaturez /de.na.ty.ʁe/ |
Verbs conjugated like 'dénaturer'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'dénaturer'
déléaturer,
dénatter,
armaturer,
débaguer,
débarrer,
débateler,
débattre,
déblatérer,
décadrer,
décarburer,
Translations
denature, to subject a protein to conditions altering its original form
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- altérer
- modifier, changer, gâter, corrompre, pourrir, putréfier, attaquer, ronger, rouiller, ternir, vicier, endommager, détériorer, dégrader, flétrir, affaiblir, ébranler, diminuer, fausser, trafiquer, farder, truquer, maquiller, déformer, contrefaire, adultérer, censurer, tronquer, déguiser, mentir, assoiffer
Additional Information
dénaturer. v. a. changer la nature ou les qualités d'une chose, faire qu'elle ne paraisse plus ce qu'elle était, qu'elle ne soit plus ce qu'elle était ou ce qu'elle devrait être.
Il dénatura les objets volés, pour qu'on
ne pût les reconnaître. Dénaturer son bien, en cédant des immeubles pour des rentes. Dénaturer une créance par novation. Il a dénaturé le fait, en changeant, en taisant plusieurs des circonstances principales. Dénaturer
le sens d'une phrase. Dénaturer la pensée de quelqu'un par une fausse interprétation. Dénaturer la signification d'un mot, ou
Dénaturer un mot. Dénaturer un passage, en y intercalant une glose. Cet orateur a tout à
fait dénaturé la question. Dénaturer les genres en littérature. On dénature la comédie en la rendant larmoyante. Il s'emploie aussi avec le pronom personnel. Son coeur s'était endurci et dénaturé.
Souvent les faits se dénaturent quand ils passent par plusieurs bouches.
Dénaturé, ée.
Dénaturé, ée. participe.
Il est aussi adjectif, et signifie, Qui manque d'affection et de tendresse pour ses
plus proches parents. Enfant dénaturé. Fils dénaturé. Père dénaturé. Mère dénaturée.
Il se dit également De ce qui est contraire aux sentiments naturels d'affection ou d'humanité. C'est une action dénaturée.
Sample Sentences