bifurquer – French verb conjugation

French verb forms of bifurquer

Nominal Forms

Infinitif: bifurquer
Participe présent: bifurquant /bi.fyʁ.kɑ̃/
Participe passé bifurqué /bi.fyʁ.ke/

Cognates

-

Indicatif

Présent

jebifurque /bi.fyʁk/
tubifurques /bi.fyʁk/
il;elle;onbifurque /bi.fyʁk/
nousbifurquons /bi.fyʁ.kɔ̃/
vousbifurquez /bi.fyʁ.ke/
ils;ellesbifurquent /bi.fyʁk/

Passé composé

j'ai bifurqué
tuas bifurqué
il;elle;ona bifurqué
nousavons bifurqué
vousavez bifurqué
ils;ellesont bifurqué

Imparfait

jebifurquais /bi.fyʁ.kɛ/
tubifurquais /bi.fyʁ.kɛ/
il;elle;onbifurquait /bi.fyʁ.kɛ/
nousbifurquions /bi.fyʁ.kjɔ̃/
vousbifurquiez /bi.fyʁ.kje/
ils;ellesbifurquaient /bi.fyʁ.kɛ/

Plus-que-parfait

j'avais bifurqué
tuavais bifurqué
il;elle;onavait bifurqué
nousavions bifurqué
vousaviez bifurqué
ils;ellesavaient bifurqué

Futur simple

jebifurquerai /bi.fyʁ.kə.ʁe/
tubifurqueras /bi.fyʁ.kə.ʁa/
il;elle;onbifurquera /bi.fyʁ.kə.ʁa/
nousbifurquerons /bi.fyʁ.kə.ʁɔ̃/
vousbifurquerez /bi.fyʁ.kə.ʁe/
ils;ellesbifurqueront /bi.fyʁ.kə.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai bifurqué
tuauras bifurqué
il;elle;onaura bifurqué
nousaurons bifurqué
vousaurez bifurqué
ils;ellesauront bifurqué

Passé simple

jebifurquai /bi.fyʁ.ke/
tubifurquas /bi.fyʁ.ka/
il;elle;onbifurqua /bi.fyʁ.ka/
nousbifurquâmes /bi.fyʁ.kam/
vousbifurquâtes /bi.fyʁ.kat/
ils;ellesbifurquèrent /bi.fyʁ.kɛʁ/

Passé antérieur

j'eus bifurqué
tueus bifurqué
il;elle;oneut bifurqué
nouseûmes bifurqué
vouseûtes bifurqué
ils;elleseurent bifurqué

Subjonctif

Présent

jebifurque /bi.fyʁk/
tubifurques /bi.fyʁk/
il;elle;onbifurque /bi.fyʁk/
nousbifurquions /bi.fyʁ.kjɔ̃/
vousbifurquiez /bi.fyʁ.kje/
ils;ellesbifurquent /bi.fyʁk/

Passé composé

j'aie bifurqué
tuaies bifurqué
il;elle;onait bifurqué
nousayons bifurqué
vousayez bifurqué
ils;ellesaient bifurqué

Imparfait

jebifurquasse /bi.fyʁ.kas/
tubifurquasses /bi.fyʁ.kas/
il;elle;onbifurquât /bi.fyʁ.ka/
nousbifurquassions /bi.fyʁ.ka.sjɔ̃/
vousbifurquassiez /bi.fyʁ.ka.sje/
ils;ellesbifurquassent /bi.fyʁ.kas/

Plus-que-parfait

j'eusse bifurqué
tueusses bifurqué
il;elle;oneût bifurqué
nouseussions bifurqué
vouseussiez bifurqué
ils;elleseussent bifurqué

Conditionnel

Présent

jebifurquerais /bi.fyʁ.kə.ʁɛ/
tubifurquerais /bi.fyʁ.kə.ʁɛ/
il;elle;onbifurquerait /bi.fyʁ.kə.ʁɛ/
nousbifurquerions /bi.fyʁ.kə.ʁjɔ̃/
vousbifurqueriez /bi.fyʁ.kə.ʁje/
ils;ellesbifurqueraient /bi.fyʁ.kə.ʁɛ/

Passé

j'aurais bifurqué
tuaurais bifurqué
il;elle;onaurait bifurqué
nousaurions bifurqué
vousauriez bifurqué
ils;ellesauraient bifurqué

Imperatif

tubifurque /bi.fyʁk/
nousbifurquons /bi.fyʁ.kɔ̃/
vousbifurquez /bi.fyʁ.ke/

Verbs conjugated like 'bifurquer'

abaisser, abandonner, abdiquer, abecquer, aberrer, abhorrer, abjurer, ablater, abloquer, abluer, ablutionner, abominer, abonder, abonner, aborder, aborner, aboucher, abouler, abouter, abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

  • bifurcate, divide into two
  • furcate, to fork or branch out
  • Etymology

    A verb based on Latin bifurcus (“two-pronged”).

    Verbs referencing "bifurquer"

    Romanian bifurca.

    Additional Information

    Sample Sentences

    • Quittant la vallée de Chuy, la route bifurque vers les Kirghiz Alaa-Tau et se faufile comme un serpent entre les pans d'une muraille déchiquetée. (As it leaves the Chüy Valley, the road turns toward the Kyrgyz Ala-Too mountains, wriggling through like a snake between the remnants of a ruined wall.) [2011, Le Petit Futé, Route de la Soie, page 236:]