Nominal Forms
Verb noun:
ditio
Verbal adjectives:
ditiedig; ditiadwy
Indicative
Present / Future
| Sg.1 | ditiaf |
| Sg.2 | diti |
| Sg.3 | ditia |
| Pl.1 | ditiwn |
| Pl.2 | ditiwch |
| Pl.3 | ditiant |
| Impersonal | ditir |
Preterite
| Sg.1 | ditiais |
| Sg.2 | ditiaist |
| Sg.3 | ditiodd |
| Pl.1 | ditiasom |
| Pl.2 | ditiasoch |
| Pl.3 | ditiasant |
| Impersonal | ditiwyd |
Pluperfect
| Sg.1 | ditiaswn |
| Sg.2 | ditiasit |
| Sg.3 | ditiasai |
| Pl.1 | ditiasem |
| Pl.2 | ditiasech |
| Pl.3 | ditiasent |
| Impersonal | ditiasid; ditiesid |
Imperfect (Indicative/Subjunctive)
Subjunctive
Present
| Sg.1 | ditiwyf |
| Sg.2 | ditiech |
| Sg.3 | ditio |
| Pl.1 | ditiom |
| Pl.2 | ditioch |
| Pl.3 | ditiont |
| Impersonal | ditier |
Imperative
| Sg.2 | ditia |
| Sg.3 | ditied |
| Pl.1 | ditiwn |
| Pl.2 | ditiwch |
| Pl.3 | ditient |
| Impersonal | ditier |
Colloquial Forms
Future
| Sg.1 | ditia i; ditiaf i |
| Sg.2 | diti di |
| Sg.3 | ditith o; ditiff e |
| Pl.1 | ditiwn ni |
| Pl.2 | ditiwch chi |
| Pl.3 | ditian nhw |
Preterite
| Sg.1 | ditiais i; dities i |
| Sg.2 | ditiaist ti; ditiest ti |
| Sg.3 | ditiodd o |
| Pl.1 | dition ni |
| Pl.2 | ditioch chi |
| Pl.3 | dition nhw |
Conditional
| Sg.1 | ditiwn i; ditiswn i |
| Sg.2 | ditiet ti; ditiset ti |
| Sg.3 | ditiai fo; ditisai fo |
| Pl.1 | ditien ni; ditisen ni |
| Pl.2 | ditiech chi; ditisech chi |
| Pl.3 | ditien nhw; ditisen nhw |
Verbs conjugated like 'ditio'
bonclustio,
rhybuddio,
adweithio,
cydgordio,
draenio,
goruchwylio,
disgrifio,
taflunio,
chwilio,
cyfeirio,
cydweithio,
ymgeisio,
damio,
delio,
ditio,
datguddio,
ymchwilio,
yswirio,
arestio,
astudio, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'ditio'
actio,
cicio,
cilio,
cipio,
damio,
deifio,
deilio,
delio,
drilio,
minio,
Translations
indict, to make a formal accusation or indictment
Etymology
Borrowed from Middle English enditen, from Old French enditer. See: Old French '
enditer'.
Additional Information