birgja – Icelandic verb conjugation

Icelandic verb forms of birgja

Nominal Forms

Infinitive: birgja
First participle: hafa birgt
Second participle: birgt

Cognates

-

Indicative

Present

égbirgi
þúbirgir
hannbirgir
viðbirgjum
þiðbirgið
þeirbirgja

Perfect

éghef birgt
þúhefur birgt
hannhefur birgt
viðhöfum birgt
þiðhafið birgt
þeirhafa birgt

Past

égbirgdi
þúbirgdir
hannbirgdi
viðbirgdum
þiðbirgduð
þeirbirgdu

Pluperfect

éghafði birgt
þúhafðir birgt
hannhafði birgt
viðhöfðum birgt
þiðhöfðuð birgt
þeirhöfðu birgt

Future

égmun birgja
þúmunt birgja
hannmun birgja
viðmunum birgja
þiðmunuð birgja
þeirmunu birgja

Future Perfect

égmun hafa birgt
þúmunt hafa birgt
hannmun hafa birgt
viðmunum hafa birgt
þiðmunuð hafa birgt
þeirmunu hafa birgt

Subjunctive

Present

égbirgi
þúbirgir
hannbirgi
viðbirgjum
þiðbirgið
þeirbirgi

Perfect

éghafi birgt
þúhafir birgt
hannhafi birgt
viðhöfum birgt
þiðhafið birgt
þeirhafi birgt

Past

égbirgdi
þúbirgdir
hannbirgdi
viðbirgdum
þiðbirgduð
þeirbirgdu

Pluperfect

éghefði birgt
þúhefðir birgt
hannhefði birgt
viðhefðum birgt
þiðhefðuð birgt
þeirhefðu birgt

Conditional

Present

égmundi birgja
þúmundir birgja
hannmundi birgja
viðmundum birgja
þiðmunduð birgja
þeirmundu birgja

Past conditional

égmundi hafa birgt
þúmundir hafa birgt
hannmundi hafa birgt
viðmundum hafa birgt
þiðmunduð hafa birgt
þeirmundu hafa birgt

Imperative

þúbirg
viðbirgjum
þiðbirgið

Sample Sentences

Etymology

From Old Norse birgja, from Old Norse birgr (“well-furnished”).

Verbs similar to 'birgja'

byrgja, belgja, berja, beygja, biðja, birta, borga, byggja, byrja, ergja,

Translations