sinken – Middle Dutch verb conjugation

Middle Dutch verb forms of sinken

Infinitive

Nominativesinken
Genitivesinkens
Dativesinkene

Participles

Presentsinkende
Pastgesonken

Indicative

Present

1st sing.sinke
2nd sing.sincs; sinkes
3rd sing.sinct; sinket
1st plur.sinken
2nd plur.sinct; sinket
3rd plur.sinken

Past

1st sing.sanc
2nd sing.soncs; sonkes
3rd sing.sanc
1st plur.sonken
2nd plur.sonct; sonket
3rd plur.sonken

Subjunctive

Present

1st sing.sinke
2nd sing.sincs; sinkes
3rd sing.sinke
1st plur.sinken
2nd plur.sinct; sinket
3rd plur.sinken

Past

1st sing.sonke
2nd sing.sonkes
3rd sing.sonke
1st plur.sonken
2nd plur.sonket
3rd plur.sonken

Imperative

Singularsinc; sinke
Pluralsinct; sinket

Verbs conjugated like sinken

sinken,

Etymology

From Old Dutch *sincan, from Proto-West Germanic *sinkwan.

Verbs referencing "sinken"

Dutch zinken.

Sample Sentences

Cognates

-