bekenne – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of bekenne

Infinitive

bekenne
/pəˈkʰɛnə/

Participle

bekennd
Verb with object in accusative.

Present

ichbekenne
dubekennst
er;sie;das;mabekennd
meerbekenne
deerbekennd
siebekenne

Past

ichhon bekennd
duhost bekennd
er;sie;das;mahod bekennd
meerhon bekennd
deerhod bekennd
siehon bekennd

Conditional

Imperative

2nd sing.bekenn
2nd plur.bekennd

Etymology

← be- + kenne