Participle
begleit
Verb with object in accusative.
Present
| ich | begleite |
| du | begleiest |
| er;sie;das;ma | begleit |
| meer | begleite |
| deer | begleit |
| sie | begleite |
Past
| ich | hon begleit |
| du | host begleit |
| er;sie;das;ma | hod begleit |
| meer | hon begleit |
| deer | hod begleit |
| sie | hon begleit |
Conditional
Imperative
| 2nd sing. | begleit |
| 2nd plur. | begleit |
Related Verbs
Other Verbs with Inseparable Prefix 'be'
bedaure,
bedeide,
bedenke,
bediene,
bedreffe,
bedreive,
bedricke,
beeile,
begleede,
begraave,
begreife,
begriese,
behalle,
behannle,
behaupte,
bekenne,
bekeppe,
bekimmre,
beklaan,
bekomme
Etymology
⇐ deu begleiten ← gmh begeleiten ← beleiten + geleiten