hela – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of hela

Nominal Forms

Infinitive: hēla
Past Participle: hēlaþer; hēlader
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækhēla; hēlar; hēli; hēlir
þūhēla; hēlar; hēli; hēlir
hanhēla; hēlar; hēli; hēlir
vī(r)hēlom
ī(r)hēlin
þē(r)hēla

Preterite

iak;iækhēlaþe; hēlade
þūhēlaþe; hēlade
hanhēlaþe; hēlade
vī(r)hēlaþom; hēladom
ī(r)hēlaþin; hēladin
þē(r)hēlaþo; hēlado

Conjunctive

Present

iak;iækhēle
þūhēle
hanhēle
vī(r)hēlom
ī(r)hēlin
þē(r)hēlin

Preterite

iak;iækhēlaþe; hēlade
þūhēlaþe; hēlade
hanhēlaþe; hēlade
vī(r)hēlaþom; hēladom
ī(r)hēlaþin; hēladin
þē(r)hēlaþin; hēladin

Imperative

þūhēl
vī(r)hēlom
ī(r)hēlin

Verbs conjugated like 'hela'

anama, anamma, andvardha, annama, annamma, anvardha, behagha, flya, flyia, fulbordha, fulburdha, hela, hylla, iorþa, klanda, laghvara, plægha, signa, skaþa, skoþa, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'hela'

dela, heta, æfla, bella, beta, elda, fæla, fla, gala, hælla,

Etymology

From Old Norse heila, from Proto-Germanic *hailijaną. See: Proto-Germanic '*hailijaną'.

Verbs referencing "hela"

Swedish hela.