brandir – Old French verb conjugation

Old French verb forms of brandir

Infinitive

brandir
avoir brandi

Gerund

en brandissant

Participles

Presentbrandissant
Pastbrandi

Indicative

Present

1st sing.brandis
2nd sing.brandis
3rd sing.brandist
1st plur.brandissons
2nd plur.brandissez
3rd plur.brandissent

Imperfect

1st sing.brandissoie; brandisseie
2nd sing.brandissoies; brandisseies
3rd sing.brandissoit; brandisseit
1st plur.brandissiiens; brandissiens
2nd plur.brandissiiez; brandissiez
3rd plur.brandissoient; brandisseient

Preterite

1st sing.brandi
2nd sing.brandis
3rd sing.brandi
1st plur.brandimes
2nd plur.brandistes
3rd plur.brandirent

Future

1st sing.brandirai
2nd sing.brandiras
3rd sing.brandira
1st plur.brandirons
2nd plur.brandiroiz; brandireiz; brandirez
3rd plur.brandiront

Conditional

1st sing.brandiroie; brandireie
2nd sing.brandiroies; brandireies
3rd sing.brandiroit; brandireit
1st plur.brandiriiens; brandiriens
2nd plur.brandiriiez; brandiriez
3rd plur.brandiroient; brandireient

Subjunctive

Present

1st sing.brandisse
2nd sing.brandisses
3rd sing.brandisse
1st plur.brandissons
2nd plur.brandissez
3rd plur.brandissent

Imperfect

1st sing.brandisse
2nd sing.brandisses
3rd sing.brandist
1st plur.brandissons; brandissiens
2nd plur.brandissoiz; brandissez; brandissiez
3rd plur.brandissent

Imperative

2nd sing.brandis
1st plur.brandissons
2nd plur.brandissez

Verbs conjugated like brandir

obscurcir, seisir, sorbir, accroupir, baillir, blesmir, sevelir, ganchir, amoistir, brandir, noircir, pervertir, engrossir, relentir, maubaillir, guarnir, complir, chanpir, champir, jaillir, etc. (List truncated at 20 verbs)

Etymology

From Vulgar Latin *brandus and ultimately of Germanic origin.

Verbs referencing "brandir"

French brandir, Galician brandir.

Sample Sentences

Cognates

-