Nominal Forms
Infinitive riichten
Past participle geriicht
Indicative
Present
| ech | riichten |
| du | riichts |
| hien;si;hatt;et | riicht |
| mir | riichten |
| dir | riicht |
| si | riichten |
Preterite
Perfect
| ech | hu geriicht |
| du | hues geriicht |
| hien;si;hatt;et | huet geriicht |
| mir | hu geriicht |
| dir | hutt geriicht |
| si | hu geriicht |
Pluperfect
| ech | hat geriicht |
| du | has geriicht |
| hien;si;hatt;et | hat geriicht |
| mir | hate geriicht |
| dir | hat geriicht |
| si | hate geriicht |
Future I
| ech | wäert riichten |
| du | wäerts riichten |
| hien;si;hatt;et | wäert riichten |
| mir | wäerte riichten |
| dir | wäert riichten |
| si | wäerte riichten |
Future II
| ech | wäert geriicht hunn |
| du | wäerts geriicht hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geriicht hunn |
| mir | wäerte geriicht hunn |
| dir | wäert geriicht hunn |
| si | wäerte geriicht hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif riichten |
| du | géifs riichten |
| hien;si;hatt;et | géif riichten |
| mir | géife riichten |
| dir | géift riichten |
| si | géife riichten |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geriicht |
| du | häss geriicht |
| hien;si;hatt;et | hätt geriicht |
| mir | hätte geriicht |
| dir | hätt geriicht |
| si | hätte geriicht |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | riicht |
| Plural | riicht |
Verbs conjugated like riichten
abetten,
afetten,
aliichten,
araschten,
ariichten,
aschalten,
ausaarten,
ausbeuten,
ausbiischten,
ausdënsten,
ausfechten,
auslaaschten,
ausliichten,
ausraschten,
ausriichten,
ausrüsten,
ausschalten,
ausschluechten,
auswäerten,
auswuchten, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Old High German rihten, from Proto-Germanic *rihtijaną. Cognate with German richten, Dutch richten, English right, Icelandic rétta. See: Proto-Germanic '
*rihtijaną', German, old spelling '
richten', Dutch '
richten', English '
right', Icelandic '
rétta'.
Sample Sentences