Nominal Forms
Infinitive ausfechten
Past participle ausgefecht
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | fechten aus |
| du | fechts aus |
| hien;si;hatt;et | fecht aus |
| mir | fechten aus |
| dir | fecht aus |
| si | fechten aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgefecht |
| du | hues ausgefecht |
| hien;si;hatt;et | huet ausgefecht |
| mir | hu ausgefecht |
| dir | hutt ausgefecht |
| si | hu ausgefecht |
Pluperfect
| ech | hat ausgefecht |
| du | has ausgefecht |
| hien;si;hatt;et | hat ausgefecht |
| mir | hate ausgefecht |
| dir | hat ausgefecht |
| si | hate ausgefecht |
Future I
| ech | wäert ausfechten |
| du | wäerts ausfechten |
| hien;si;hatt;et | wäert ausfechten |
| mir | wäerte ausfechten |
| dir | wäert ausfechten |
| si | wäerte ausfechten |
Future II
| ech | wäert ausgefecht hunn |
| du | wäerts ausgefecht hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgefecht hunn |
| mir | wäerte ausgefecht hunn |
| dir | wäert ausgefecht hunn |
| si | wäerte ausgefecht hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausfechten |
| du | géifs ausfechten |
| hien;si;hatt;et | géif ausfechten |
| mir | géife ausfechten |
| dir | géift ausfechten |
| si | géife ausfechten |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgefecht |
| du | häss ausgefecht |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgefecht |
| mir | hätte ausgefecht |
| dir | hätt ausgefecht |
| si | hätte ausgefecht |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | fecht aus |
| Plural | fecht aus |
Verbs conjugated like ausfechten
abetten,
afetten,
aliichten,
araschten,
ariichten,
aschalten,
ausaarten,
ausbeuten,
ausbiischten,
ausdënsten,
ausfechten,
auslaaschten,
ausliichten,
ausraschten,
ausriichten,
ausrüsten,
ausschalten,
ausschluechten,
auswäerten,
auswuchten, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences