Nominal Forms
Infinitive opbriechen
Past participle opgebrach
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | briechen op |
| du | bréchs op |
| hien;si;hatt;et | brécht op |
| mir | briechen op |
| dir | briecht op |
| si | briechen op |
Preterite
Perfect
| ech | hu opgebrach |
| du | hues opgebrach |
| hien;si;hatt;et | huet opgebrach |
| mir | hu opgebrach |
| dir | hutt opgebrach |
| si | hu opgebrach |
Pluperfect
| ech | hat opgebrach |
| du | has opgebrach |
| hien;si;hatt;et | hat opgebrach |
| mir | hate opgebrach |
| dir | hat opgebrach |
| si | hate opgebrach |
Future I
| ech | wäert opbriechen |
| du | wäerts opbriechen |
| hien;si;hatt;et | wäert opbriechen |
| mir | wäerte opbriechen |
| dir | wäert opbriechen |
| si | wäerte opbriechen |
Future II
| ech | wäert opgebrach hunn |
| du | wäerts opgebrach hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgebrach hunn |
| mir | wäerte opgebrach hunn |
| dir | wäert opgebrach hunn |
| si | wäerte opgebrach hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opbriechen |
| du | géifs opbriechen |
| hien;si;hatt;et | géif opbriechen |
| mir | géife opbriechen |
| dir | géift opbriechen |
| si | géife opbriechen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgebrach |
| du | häss opgebrach |
| hien;si;hatt;et | hätt opgebrach |
| mir | hätte opgebrach |
| dir | hätt opgebrach |
| si | hätte opgebrach |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | briech op |
| Plural | briecht op |
Verbs conjugated like opbriechen
abriechen,
ausbriechen,
ausspriechen,
briechen,
bespriechen,
duerchbriechen,
entspriechen,
erbriechen,
ofbriechen,
ofspriechen,
opbriechen,
spriechen,
ubriechen,
verbriechen,
verspriechen,
zerbriechen,
zouspriechen,
Translations
Etymology
Sample Sentences