Nominal Forms
Infinitive kennen
Past participle kannt
Indicative
Present
| ech | kennen |
| du | kenns |
| hien;si;hatt;et | kennt |
| mir | kennen |
| dir | kennt |
| si | kennen |
Preterite
Perfect
| ech | hu kannt |
| du | hues kannt |
| hien;si;hatt;et | huet kannt |
| mir | hu kannt |
| dir | hutt kannt |
| si | hu kannt |
Pluperfect
| ech | hat kannt |
| du | has kannt |
| hien;si;hatt;et | hat kannt |
| mir | hate kannt |
| dir | hat kannt |
| si | hate kannt |
Future I
| ech | wäert kennen |
| du | wäerts kennen |
| hien;si;hatt;et | wäert kennen |
| mir | wäerte kennen |
| dir | wäert kennen |
| si | wäerte kennen |
Future II
| ech | wäert kannt hunn |
| du | wäerts kannt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert kannt hunn |
| mir | wäerte kannt hunn |
| dir | wäert kannt hunn |
| si | wäerte kannt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif kennen |
| du | géifs kennen |
| hien;si;hatt;et | géif kennen |
| mir | géife kennen |
| dir | géift kennen |
| si | géife kennen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt kannt |
| du | häss kannt |
| hien;si;hatt;et | hätt kannt |
| mir | hätte kannt |
| dir | hätt kannt |
| si | hätte kannt |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like kennen
abrennen,
arennen,
awennen,
ausbrennen,
brennen,
bekennen,
benennen,
drarennen,
duerchbrennen,
ëmbenennen,
ëmrennen,
erausrennen,
erëmerkennen,
erkennen,
ernennen,
erofrennen,
ewechrennen,
iwwerrennen,
kennen,
nennen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Middle High German kennen, from Old High German *kennen, from Proto-West Germanic *kannijan, from Proto-Germanic *kannijaną. Cognate with German kennen, Dutch kennen, English ken. See: Middle High German '
kennen', Proto-Germanic '
*kannijaną', German, old spelling '
kennen', Dutch '
kennen', English '
ken'.
Sample Sentences