Nominal Forms
Infinitive ernennen
Past participle ernannt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | ernennen |
| du | ernenns |
| hien;si;hatt;et | ernennt |
| mir | ernennen |
| dir | ernennt |
| si | ernennen |
Preterite
Perfect
| ech | hu ernannt |
| du | hues ernannt |
| hien;si;hatt;et | huet ernannt |
| mir | hu ernannt |
| dir | hutt ernannt |
| si | hu ernannt |
Pluperfect
| ech | hat ernannt |
| du | has ernannt |
| hien;si;hatt;et | hat ernannt |
| mir | hate ernannt |
| dir | hat ernannt |
| si | hate ernannt |
Future I
| ech | wäert ernennen |
| du | wäerts ernennen |
| hien;si;hatt;et | wäert ernennen |
| mir | wäerte ernennen |
| dir | wäert ernennen |
| si | wäerte ernennen |
Future II
| ech | wäert ernannt hunn |
| du | wäerts ernannt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ernannt hunn |
| mir | wäerte ernannt hunn |
| dir | wäert ernannt hunn |
| si | wäerte ernannt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ernennen |
| du | géifs ernennen |
| hien;si;hatt;et | géif ernennen |
| mir | géife ernennen |
| dir | géift ernennen |
| si | géife ernennen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ernannt |
| du | häss ernannt |
| hien;si;hatt;et | hätt ernannt |
| mir | hätte ernannt |
| dir | hätt ernannt |
| si | hätte ernannt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | ernenn |
| Plural | ernennt |
Verbs conjugated like ernennen
abrennen,
arennen,
awennen,
ausbrennen,
brennen,
bekennen,
benennen,
drarennen,
duerchbrennen,
ëmbenennen,
ëmrennen,
erausrennen,
erëmerkennen,
erkennen,
ernennen,
erofrennen,
ewechrennen,
iwwerrennen,
kennen,
nennen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences