Nominal Forms
Infinitive erofgoen
Past participle erofgaangen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | ginn erof |
| du | gees erof |
| hien;si;hatt;et | geet erof |
| mir | ginn erof |
| dir | gitt erof |
| si | ginn erof |
Preterite
| ech | goung erof |
| du | goungs erof |
| hien;si;hatt;et | goung erof |
| mir | goungen erof |
| dir | goungt erof |
| si | goungen erof |
Perfect
| ech | si erofgaangen |
| du | bass erofgaangen |
| hien;si;hatt;et | ass erofgaangen |
| mir | si erofgaangen |
| dir | sidd erofgaangen |
| si | si erofgaangen |
Pluperfect
| ech | war erofgaangen |
| du | waars erofgaangen |
| hien;si;hatt;et | war erofgaangen |
| mir | ware erofgaangen |
| dir | waart erofgaangen |
| si | ware erofgaangen |
Future I
| ech | wäert erofgoen |
| du | wäerts erofgoen |
| hien;si;hatt;et | wäert erofgoen |
| mir | wäerte erofgoen |
| dir | wäert erofgoen |
| si | wäerte erofgoen |
Future II
| ech | wäert erofgaangen sinn |
| du | wäerts erofgaangen sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert erofgaangen sinn |
| mir | wäerte erofgaangen sinn |
| dir | wäert erofgaangen sinn |
| si | wäerte erofgaangen sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erofgoen |
| du | géifs erofgoen |
| hien;si;hatt;et | géif erofgoen |
| mir | géife erofgoen |
| dir | géift erofgoen |
| si | géife erofgoen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier erofgaangen |
| du | wiers erofgaangen |
| hien;si;hatt;et | wier erofgaangen |
| mir | wiere erofgaangen |
| dir | wiert erofgaangen |
| si | wiere erofgaangen |
Simple Conjunctive II
| ech | géing erof |
| du | géings erof |
| hien;si;hatt;et | géing erof |
| mir | géingen erof |
| dir | géingt erof |
| si | géingen erof |
Imperative
| Singular | géi erof |
| Plural | gitt erof |
Verbs conjugated like erofgoen
agoen,
ausgoen,
begoen,
dergéintgoen,
dertëschentgoen,
dohigoen,
duerchgoen,
duergoen,
ëmgoen,
ënnergoen,
entgoen,
eragoen,
erausgoen,
eriwwergoen,
erofgoen,
eropgoen,
erugoen,
ervirgoen,
ewechgoen,
goen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences