Nominal Forms
Infinitive entgoen
Past participle entgaangen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | entginn |
| du | entgees |
| hien;si;hatt;et | entgeet |
| mir | entginn |
| dir | entgitt |
| si | entginn |
Preterite
| ech | entgoung |
| du | entgoungs |
| hien;si;hatt;et | entgoung |
| mir | entgoungen |
| dir | entgoungt |
| si | entgoungen |
Perfect
| ech | si entgaangen |
| du | bass entgaangen |
| hien;si;hatt;et | ass entgaangen |
| mir | si entgaangen |
| dir | sidd entgaangen |
| si | si entgaangen |
Pluperfect
| ech | war entgaangen |
| du | waars entgaangen |
| hien;si;hatt;et | war entgaangen |
| mir | ware entgaangen |
| dir | waart entgaangen |
| si | ware entgaangen |
Future I
| ech | wäert entgoen |
| du | wäerts entgoen |
| hien;si;hatt;et | wäert entgoen |
| mir | wäerte entgoen |
| dir | wäert entgoen |
| si | wäerte entgoen |
Future II
| ech | wäert entgaangen sinn |
| du | wäerts entgaangen sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert entgaangen sinn |
| mir | wäerte entgaangen sinn |
| dir | wäert entgaangen sinn |
| si | wäerte entgaangen sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif entgoen |
| du | géifs entgoen |
| hien;si;hatt;et | géif entgoen |
| mir | géife entgoen |
| dir | géift entgoen |
| si | géife entgoen |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier entgaangen |
| du | wiers entgaangen |
| hien;si;hatt;et | wier entgaangen |
| mir | wiere entgaangen |
| dir | wiert entgaangen |
| si | wiere entgaangen |
Simple Conjunctive II
| ech | entgéing |
| du | entgéings |
| hien;si;hatt;et | entgéing |
| mir | entgéingen |
| dir | entgéingt |
| si | entgéingen |
Imperative
| Singular | entgéi |
| Plural | entgitt |
Verbs conjugated like entgoen
agoen,
ausgoen,
begoen,
dergéintgoen,
dertëschentgoen,
dohigoen,
duerchgoen,
duergoen,
ëmgoen,
ënnergoen,
entgoen,
eragoen,
erausgoen,
eriwwergoen,
erofgoen,
eropgoen,
erugoen,
ervirgoen,
ewechgoen,
goen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences