Nominal Forms
Infinitive ermaachen
Past participle ermaach
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | ermaachen |
| du | erméchs |
| hien;si;hatt;et | ermécht |
| mir | ermaachen |
| dir | ermaacht |
| si | ermaachen |
Preterite
| ech | ermouch |
| du | ermouchs |
| hien;si;hatt;et | ermouch |
| mir | ermouchen |
| dir | ermoucht |
| si | ermouchen |
Perfect
| ech | hu ermaach |
| du | hues ermaach |
| hien;si;hatt;et | huet ermaach |
| mir | hu ermaach |
| dir | hutt ermaach |
| si | hu ermaach |
Pluperfect
| ech | hat ermaach |
| du | has ermaach |
| hien;si;hatt;et | hat ermaach |
| mir | hate ermaach |
| dir | hat ermaach |
| si | hate ermaach |
Future I
| ech | wäert ermaachen |
| du | wäerts ermaachen |
| hien;si;hatt;et | wäert ermaachen |
| mir | wäerte ermaachen |
| dir | wäert ermaachen |
| si | wäerte ermaachen |
Future II
| ech | wäert ermaach hunn |
| du | wäerts ermaach hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ermaach hunn |
| mir | wäerte ermaach hunn |
| dir | wäert ermaach hunn |
| si | wäerte ermaach hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ermaachen |
| du | géifs ermaachen |
| hien;si;hatt;et | géif ermaachen |
| mir | géife ermaachen |
| dir | géift ermaachen |
| si | géife ermaachen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ermaach |
| du | häss ermaach |
| hien;si;hatt;et | hätt ermaach |
| mir | hätte ermaach |
| dir | hätt ermaach |
| si | hätte ermaach |
Simple Conjunctive II
| ech | erméich |
| du | erméichs |
| hien;si;hatt;et | erméich |
| mir | erméichen |
| dir | erméicht |
| si | erméichen |
Imperative
| Singular | ermaach |
| Plural | ermaacht |
Verbs conjugated like ermaachen
amaachen,
ausmaachen,
dichtmaachen,
doutmaachen,
dramaachen,
dropmaachen,
drumaachen,
duerchmaachen,
duermaachen,
erausmaachen,
ermaachen,
erofmaachen,
erumaachen,
ewechmaachen,
maachen,
nomaachen,
ofmaachen,
opmaachen,
umaachen,
vermaachen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences