Nominal Forms
Infinitive erëmerkennen
Past participle erëmerkannt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | erkennen erëm |
| du | erkenns erëm |
| hien;si;hatt;et | erkennt erëm |
| mir | erkennen erëm |
| dir | erkennt erëm |
| si | erkennen erëm |
Preterite
Perfect
| ech | hu erëmerkannt |
| du | hues erëmerkannt |
| hien;si;hatt;et | huet erëmerkannt |
| mir | hu erëmerkannt |
| dir | hutt erëmerkannt |
| si | hu erëmerkannt |
Pluperfect
| ech | hat erëmerkannt |
| du | has erëmerkannt |
| hien;si;hatt;et | hat erëmerkannt |
| mir | hate erëmerkannt |
| dir | hat erëmerkannt |
| si | hate erëmerkannt |
Future I
| ech | wäert erëmerkennen |
| du | wäerts erëmerkennen |
| hien;si;hatt;et | wäert erëmerkennen |
| mir | wäerte erëmerkennen |
| dir | wäert erëmerkennen |
| si | wäerte erëmerkennen |
Future II
| ech | wäert erëmerkannt hunn |
| du | wäerts erëmerkannt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erëmerkannt hunn |
| mir | wäerte erëmerkannt hunn |
| dir | wäert erëmerkannt hunn |
| si | wäerte erëmerkannt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erëmerkennen |
| du | géifs erëmerkennen |
| hien;si;hatt;et | géif erëmerkennen |
| mir | géife erëmerkennen |
| dir | géift erëmerkennen |
| si | géife erëmerkennen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erëmerkannt |
| du | häss erëmerkannt |
| hien;si;hatt;et | hätt erëmerkannt |
| mir | hätte erëmerkannt |
| dir | hätt erëmerkannt |
| si | hätte erëmerkannt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | erkenn erëm |
| Plural | erkennt erëm |
Verbs conjugated like erëmerkennen
abrennen,
arennen,
awennen,
ausbrennen,
brennen,
bekennen,
benennen,
drarennen,
duerchbrennen,
ëmbenennen,
ëmrennen,
erausrennen,
erëmerkennen,
erkennen,
ernennen,
erofrennen,
ewechrennen,
iwwerrennen,
kennen,
nennen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences