Nominal Forms
Infinitive aplanzen
Past participle ageplanzt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | planzen an |
| du | planz an |
| hien;si;hatt;et | planzt an |
| mir | planzen an |
| dir | planzt an |
| si | planzen an |
Preterite
Perfect
| ech | hu ageplanzt |
| du | hues ageplanzt |
| hien;si;hatt;et | huet ageplanzt |
| mir | hu ageplanzt |
| dir | hutt ageplanzt |
| si | hu ageplanzt |
Pluperfect
| ech | hat ageplanzt |
| du | has ageplanzt |
| hien;si;hatt;et | hat ageplanzt |
| mir | hate ageplanzt |
| dir | hat ageplanzt |
| si | hate ageplanzt |
Future I
| ech | wäert aplanzen |
| du | wäerts aplanzen |
| hien;si;hatt;et | wäert aplanzen |
| mir | wäerte aplanzen |
| dir | wäert aplanzen |
| si | wäerte aplanzen |
Future II
| ech | wäert ageplanzt hunn |
| du | wäerts ageplanzt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ageplanzt hunn |
| mir | wäerte ageplanzt hunn |
| dir | wäert ageplanzt hunn |
| si | wäerte ageplanzt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif aplanzen |
| du | géifs aplanzen |
| hien;si;hatt;et | géif aplanzen |
| mir | géife aplanzen |
| dir | géift aplanzen |
| si | géife aplanzen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ageplanzt |
| du | häss ageplanzt |
| hien;si;hatt;et | hätt ageplanzt |
| mir | hätte ageplanzt |
| dir | hätt ageplanzt |
| si | hätte ageplanzt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | planz an |
| Plural | planzt an |
Verbs conjugated like aplanzen
abeezen,
abéissen,
afaassen,
agrenzen,
akreesen,
aléisen,
apassen,
aplanzen,
areesen,
arëtzen,
aritzen,
asalzen,
aschleisen,
aschubsen,
asprëtzen,
astanzen,
ausbotzen,
ausgrenzen,
ausknipsen,
ausléisen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences