Nominal Forms
Infinitive afaassen
Past participle agefaasst
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | faassen an |
| du | faass an |
| hien;si;hatt;et | faasst an |
| mir | faassen an |
| dir | faasst an |
| si | faassen an |
Preterite
Perfect
| ech | hu agefaasst |
| du | hues agefaasst |
| hien;si;hatt;et | huet agefaasst |
| mir | hu agefaasst |
| dir | hutt agefaasst |
| si | hu agefaasst |
Pluperfect
| ech | hat agefaasst |
| du | has agefaasst |
| hien;si;hatt;et | hat agefaasst |
| mir | hate agefaasst |
| dir | hat agefaasst |
| si | hate agefaasst |
Future I
| ech | wäert afaassen |
| du | wäerts afaassen |
| hien;si;hatt;et | wäert afaassen |
| mir | wäerte afaassen |
| dir | wäert afaassen |
| si | wäerte afaassen |
Future II
| ech | wäert agefaasst hunn |
| du | wäerts agefaasst hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert agefaasst hunn |
| mir | wäerte agefaasst hunn |
| dir | wäert agefaasst hunn |
| si | wäerte agefaasst hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif afaassen |
| du | géifs afaassen |
| hien;si;hatt;et | géif afaassen |
| mir | géife afaassen |
| dir | géift afaassen |
| si | géife afaassen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt agefaasst |
| du | häss agefaasst |
| hien;si;hatt;et | hätt agefaasst |
| mir | hätte agefaasst |
| dir | hätt agefaasst |
| si | hätte agefaasst |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | faass an |
| Plural | faasst an |
Verbs conjugated like afaassen
abeezen,
abéissen,
afaassen,
agrenzen,
akreesen,
aléisen,
apassen,
aplanzen,
areesen,
arëtzen,
aritzen,
asalzen,
aschleisen,
aschubsen,
asprëtzen,
astanzen,
ausbotzen,
ausgrenzen,
ausknipsen,
ausléisen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From an- + faassen, probably after German einfassen. See: German, old spelling '
einfassen'.
Sample Sentences