Nominal Forms
Infinitive ëmbenennen
Past participle ëmbenannt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | benennen ëm |
| du | benenns ëm |
| hien;si;hatt;et | benennt ëm |
| mir | benennen ëm |
| dir | benennt ëm |
| si | benennen ëm |
Preterite
Perfect
| ech | hu ëmbenannt |
| du | hues ëmbenannt |
| hien;si;hatt;et | huet ëmbenannt |
| mir | hu ëmbenannt |
| dir | hutt ëmbenannt |
| si | hu ëmbenannt |
Pluperfect
| ech | hat ëmbenannt |
| du | has ëmbenannt |
| hien;si;hatt;et | hat ëmbenannt |
| mir | hate ëmbenannt |
| dir | hat ëmbenannt |
| si | hate ëmbenannt |
Future I
| ech | wäert ëmbenennen |
| du | wäerts ëmbenennen |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmbenennen |
| mir | wäerte ëmbenennen |
| dir | wäert ëmbenennen |
| si | wäerte ëmbenennen |
Future II
| ech | wäert ëmbenannt hunn |
| du | wäerts ëmbenannt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmbenannt hunn |
| mir | wäerte ëmbenannt hunn |
| dir | wäert ëmbenannt hunn |
| si | wäerte ëmbenannt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ëmbenennen |
| du | géifs ëmbenennen |
| hien;si;hatt;et | géif ëmbenennen |
| mir | géife ëmbenennen |
| dir | géift ëmbenennen |
| si | géife ëmbenennen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ëmbenannt |
| du | häss ëmbenannt |
| hien;si;hatt;et | hätt ëmbenannt |
| mir | hätte ëmbenannt |
| dir | hätt ëmbenannt |
| si | hätte ëmbenannt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | benenn ëm |
| Plural | benennt ëm |
Verbs conjugated like ëmbenennen
abrennen,
arennen,
awennen,
ausbrennen,
brennen,
bekennen,
benennen,
drarennen,
duerchbrennen,
ëmbenennen,
ëmrennen,
erausrennen,
erëmerkennen,
erkennen,
ernennen,
erofrennen,
ewechrennen,
iwwerrennen,
kennen,
nennen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences