Nominal Forms
Infinitive:
vinda
Past Participle:
vundin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | vinder |
| þū | vinder |
| han | vinder |
| vī(r) | vindom |
| ī(r) | vindin |
| þē(r) | vinda |
Preterite
| iak;iæk | vand |
| þū | vandt |
| han | vand |
| vī(r) | vundom |
| ī(r) | vundin |
| þē(r) | vundo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | vinde |
| þū | vinde |
| han | vinde |
| vī(r) | vindom |
| ī(r) | vindin |
| þē(r) | vindin |
Preterite
| iak;iæk | vunde |
| þū | vunde |
| han | vunde |
| vī(r) | vundom |
| ī(r) | vundin |
| þē(r) | vundin |
Imperative
| þū | vinde |
| vī(r) | vindom |
| ī(r) | vindin |
Verbs conjugated like 'vinda'
binda,
brighþa,
brinna,
brista,
brynna,
brysta,
bynda,
drikka,
drykka,
finna,
forswinna,
forswynna,
fynna,
klinga,
rinda,
rinna,
slinta,
slippa,
spinna,
springa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'vinda'
binda,
rinda,
vænda,
vinna,
ænda,
bænda,
bynda,
finna,
gilda,
hænda,
Etymology
From Old Norse vinda, from Proto-Germanic *windaną. See: Proto-Germanic '
*windaną'.