Nominal Forms
Infinitive:
lūta
Past Participle:
lutin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | lūter |
| þū | lūter |
| han | lūter |
| vī(r) | lūtom |
| ī(r) | lūtin |
| þē(r) | lūta |
Preterite
| iak;iæk | løt |
| þū | løtt |
| han | løt |
| vī(r) | lutum |
| ī(r) | lutin |
| þē(r) | lutu |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | lūte |
| þū | lūte |
| han | lūte |
| vī(r) | lūtom |
| ī(r) | lūtin |
| þē(r) | lūtin |
Preterite
| iak;iæk | luti |
| þū | luti |
| han | luti |
| vī(r) | lutum |
| ī(r) | lutin |
| þē(r) | luti; lutin |
Imperative
| þū | lūte |
| vī(r) | lūtom |
| ī(r) | lūtin |
Verbs conjugated like 'luta'
bruta,
bugha,
duka,
huþstruka,
luka,
luta,
skuva,
sluta,
sugha,
supa,
Verbs similar to 'luta'
lata,
leta,
lita,
liuta,
luka,
luþa,
lyta,
sluta,
ælta,
æsta,
Etymology
From Old Norse hluta, from Proto-Germanic *hlutōną. See: Proto-Germanic '
*hlutōną'.
Verbs referencing "luta"
Swedish
lotta, Swedish
luta.