Nominal Forms
Infinitive:
dūka
Past Participle:
dukin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | dūker |
| þū | dūker |
| han | dūker |
| vī(r) | dūkom |
| ī(r) | dūkin |
| þē(r) | dūka |
Preterite
| iak;iæk | døk |
| þū | døkt |
| han | døk |
| vī(r) | dukum |
| ī(r) | dukin |
| þē(r) | duku |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | dūke |
| þū | dūke |
| han | dūke |
| vī(r) | dūkom |
| ī(r) | dūkin |
| þē(r) | dūkin |
Preterite
| iak;iæk | duki |
| þū | duki |
| han | duki |
| vī(r) | dukum |
| ī(r) | dukin |
| þē(r) | duki; dukin |
Imperative
| þū | dūke |
| vī(r) | dūkom |
| ī(r) | dūkin |
Verbs conjugated like 'duka'
bruta,
bugha,
duka,
huþstruka,
luka,
luta,
skuva,
sluta,
sugha,
supa,
Verbs similar to 'duka'
luka,
aka,
dela,
dia,
diia,
dikia,
døa,
døia,
døma,
døpa,
Etymology