Nominal Forms
Infinitive nécken
Past participle genéckt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | nécken |
| du | nécks |
| hien;si;hatt;et | néckt |
| mir | nécken |
| dir | néckt |
| si | nécken |
Preterite
Perfect
| ech | hu genéckt |
| du | hues genéckt |
| hien;si;hatt;et | huet genéckt |
| mir | hu genéckt |
| dir | hutt genéckt |
| si | hu genéckt |
Pluperfect
| ech | hat genéckt |
| du | has genéckt |
| hien;si;hatt;et | hat genéckt |
| mir | hate genéckt |
| dir | hat genéckt |
| si | hate genéckt |
Future I
| ech | wäert nécken |
| du | wäerts nécken |
| hien;si;hatt;et | wäert nécken |
| mir | wäerte nécken |
| dir | wäert nécken |
| si | wäerte nécken |
Future II
| ech | wäert genéckt hunn |
| du | wäerts genéckt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert genéckt hunn |
| mir | wäerte genéckt hunn |
| dir | wäert genéckt hunn |
| si | wäerte genéckt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif nécken |
| du | géifs nécken |
| hien;si;hatt;et | géif nécken |
| mir | géife nécken |
| dir | géift nécken |
| si | géife nécken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt genéckt |
| du | häss genéckt |
| hien;si;hatt;et | hätt genéckt |
| mir | hätte genéckt |
| dir | hätt genéckt |
| si | hätte genéckt |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like nécken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
1. From Middle High German nicken, from Old High German (h)nikken, nicchen, ultimately related to Proto-West Germanic *hnīgan (“to bow, bend”).
2. Cognate with German nicken, Danish nikke, Swedish nicka, Norwegian nikke. See: Middle High German '
nicken', German, old spelling '
nicken', Danish '
nikke', Swedish '
nicka'.
Sample Sentences